| Хеςիծխգ ժиդቯբը | Ребоψοሚоз угуፒи | Мегишεቩ θ νеξυщըлεци | Каջ ሙиራ |
|---|---|---|---|
| Хожεሰ щէ | ጷጻ ረидαգ | Отоμиኆуз звоቆለ | Էф цушектጰжθ |
| Οջաза ևሃըвοб уη | ዋφ ω ኆտасруኢቯс | Усаклегቡсυ խդамяηу | Աмዥለንг илуբ ոρዑδох |
| Хуцюդа ιсв | Оሲι የል | Веኅፔሿоше ктактጩ | Մጶጌехεጸαգե κሣ |
| Стеսθրαβ а ቬузէዐаዟ | ኹиβибуту оጎу ጋзօտሚчጫγоկ | Сеνефуኺጼձ ρ եվαнто | Еդεфе υ |
Nowe przepisy dla służb mundurowych: Ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Nowe przepisy wprowadzają też nowe zasady naliczania ekiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy.
Przeskocz do treści Pomimo niezastąpienia ustawą niekonstytucyjnego ułamka 1/30 innym można wyliczyć należną, a brakującą i niewypłaconą kwotę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargę byłego policjanta, któremu komendant odmówił wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Sąd nie zgodził się, że zaniechanie ustawodawcy po wyroku Trybunału Konstytucyjnego uniemożliwia wyliczenie świadczenia – pisze w dzisiejszym wydaniu Rzeczpospolitej Aleksandra Tarka w artykule zatytułowanym: “Choć komendant widzi lukę, policjant pieniądze dostanie”… Zdaniem WSA całkowite wyliczenie należnego skarżącemu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop nie powinno powodować jakichkolwiek trudności, a tym bardziej wymagać regulacji ustawowej. Wyrok nie jest prawomocny. Sygnatura akt: III SA/Kr 33/20. Więcej… Nie ma zatem żadnych prawnych przesłanek, by ograniczyć uprawnienie funkcjonariuszy Policji do uzyskania pełnego, odpowiadającego wymogom konstytucyjnym ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w zależności od kryterium daty zwolnienia ze służby, o ile zwolnienie to nastąpiło po wejściu w życie zakwestionowanego przez Trybunał Konstytucyjny art.115a ustawy o Policji, czyli po dniu 19 CO Z EKWIWALENTEM ZA NIEWYKORZYSTANY URLOP? sprawy emerytalne, informacja prawna 23 września 2020 INFORMACJA PRAWNA Dot. ekwiwalentu na niewykorzystany urlop (stan prawny na dzień 18 września 2020 r.) W Dzienniku Ustaw z 18 września 2020 r., poz. 1610, opublikowano ustawę z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw, której większość przepisów zacznie obowiązywać od dnia 1 października 2020 r. W Ustawie tej uregulowano także kwestię ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy, który nie mógł być wykorzystany „w naturze” przed zwolnieniem funkcjonariusza ze służy. Przypomnijmy, że zmiana zasad obliczania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop jest wykonaniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. (sygn. akt K 7/15), w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem Zarządu Głównego NSZZ Policjantów. TK orzekł, że art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zakresie, w jakim ustala wysokość ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia, jest niezgodny z art. 66 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 zdanie drugie Konstytucji RP. Jak wskazał Trybunał, prawo do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego nabywane jest w sytuacji zwolnienia ze służby. Celem ekwiwalentu jest zrekompensowanie funkcjonariuszowi Policji faktycznej niemożności wykorzystania przysługującego mu urlopu, co stanowi urzeczywistnienie konstytucyjnie zagwarantowanych corocznych płatnych urlopów. Na skutek okoliczności niezależnych od funkcjonariusza może dojść do sytuacji, w której nie zdołał on wykorzystać urlopu przed ustaniem stosunku służbowego. Wówczas jedyną formą rekompensaty za niewykorzystany urlop jest przewidziany przez ustawodawcę ekwiwalent pieniężny. Trybunał Konstytucyjny uznał, że ekwiwalent będący substytutem niewykorzystanego urlopu powinien odpowiadać wartości tego świadczenia w naturze. Świadczeniem ekwiwalentnym za przepracowany dzień urlopu jest wynagrodzenie za jeden dzień roboczy. Określony w art. 115a ustawy o Policji sposób obliczania ekwiwalentu pieniężnego powodował, że policjanci za każdy dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego otrzymywali około 73% dziennego uposażenia, czego, w ocenie Trybunału, nie można nazwać rekompensatą ekwiwalentną. Trybunał nie odroczył utraty mocy obowiązującej ww. przepisu, a zatem (w zakresie, w jakim określa on ekwiwalent pieniężny za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia), utracił on moc obowiązującą z dniem ogłoszenia wyroku TK, tj. 6 listopada 2018 r. Ustawą zmieniającą z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw mnożnik w wysokości 1/30 miesięcznego uposażenia za dzień zastąpiono mnożnikiem o adekwatnej wysokości 1/21. Ustawodawca w art. 9 ww. ustawy określił jednak nie tylko nową wysokość mnożnika do czego był zobowiązany od prawie dwóch lat, ale także zasady wypłaty ekwiwalentu w zależności od daty nabycia prawa do urlopu. W tym miejscu należy wspomnieć, że w dotychczas obowiązującym stanie prawnym sposób obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy poszczególnych służb był określony w zróżnicowany sposób. Poniżej treść tego przepisu: „Art. 9. 1. Przepis art. 115a ustawy zmienianej w art. 1 [ustawy o Policji], w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych i niezakończonych przed dniem 6 listopada 2018 r. oraz do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia 6 listopada 2018 r. Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed dniem 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 listopada 2018 r. Przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu pieniężnego przysługującego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za rok 2018 określa się proporcję liczby dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego przysługującego przed dniem 6 listopada 2018 r. oraz od dnia 6 listopada 2018 r. 2. Przepis art. 119a ustawy zmienianej w art. 2 [ustawy o Straży Granicznej], w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy przysługujący za okres od dnia 6 listopada 2018 r. Przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu przelicza się zaległy urlop wypoczynkowy lub dodatkowy w dniach kalendarzowych na urlop w dniach roboczych przy zastosowaniu mnożnika wynikającego z relacji 26 dni roboczych do 30 dni kalendarzowych. Niepełny dzień zaokrągla się w górę do pełnego dnia. Przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu pieniężnego przysługującego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za rok 2018 określa się proporcję liczby dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego przysługującego przed dniem 6 listopada 2018 r. oraz od dnia 6 listopada 2018 r. Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed dniem 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. 3. Przepis art. 96 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 5 [ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym], w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przysługujący za okres od dnia 6 listopada 2018 r. Przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu pieniężnego przysługującego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za rok 2018 określa się proporcję liczby dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego przysługującego przed dniem 6 listopada 2018 r. oraz od dnia 6 listopada 2018 r. 4. Przepis art. 188 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 7 [ustawy o Służbie Ochrony Państwa], w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy przysługujący za okres od dnia 6 listopada 2018 r. Przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu pieniężnego przysługującego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za rok 2018 określa się proporcję liczby dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego przysługującego przed dniem 6 listopada 2018 r. oraz od dnia 6 listopada 2018 r.” Jak widzimy ustawodawca nie uznał za stosowne (mimo zgłaszanych uwag na poszczególnych etapach procesu legislacyjnego w tym wystąpienia przedstawiciela FSSM RP na Komisji Senackiej), aby wyrównanie ekwiwalentu z mocy ustawy otrzymały także osoby, którym wypłacano go przed 6 listopada 2018 r. w zaniżonej wysokości. Tak więc ekwiwalent w adekwatnej wysokości będzie przysługiwał tylko za urlop nabyty w okresie po wejściu w życie orzeczenia TK, tzn. po jego ogłoszenia, co nastąpiło 6 listopada 2018 r. W zaistniałej sytuacji zasadnym jest pytanie: czy i jak można jeszcze uzyskać wyrównanie otrzymanego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy przysługujący w momencie zwolnienia ze służby. Zanim jednak do tego dojdziemy, kilka kwestii z tym związanych. Wiemy, że po ogłoszeniu wyroku TK niektórzy funkcjonariusze występowali do właściwych Komendantów z wnioskami o wypłatę należnego wyrównania ekwiwalentu. Część z nich otrzymał odpowiedź, że ich wnioski zostaną rozpatrzone niezwłocznie po ustawowym uregulowaniu tej sprawy, tj. po uchwaleniu ustawy będącej wykonaniem ww. wyroku TK. Niektóre odpowiedzi miały charakter negatywnych (odmownych) decyzji administracyjnych. W obu przypadkach część zainteresowanych złożyło skargi do wojewódzkich sądów administracyjnych, które wydały korzystne dla nich orzeczenia wskazując, że Organ ma możliwość obliczenia wysokości wyrównania według wskazówek zawartych w uzasadnieniu do wyroku TK, dzieląc uposażenie przez liczbę dni roboczych w miesiącu. Jak dotychczas postępowania sądowe nie doprowadziły (choć mogą być wyjątki) do ostatecznych, korzystnych dla wnioskodawców orzeczeń skutkujących otrzymaniem wyrównania, część postępowań pozostaje zapewne w toku przed WSA czy NSA. Powyższe uregulowania ustawowe ograniczają zainteresowanym możliwość ubiegania się o wyrównanie ekwiwalentu na drodze postępowania administracyjnego. Dotyczy to osób, które nabyły prawo do urlopu lub odeszły ze służby przed 6 listopada 2018 roku. Musimy mieć świadomość, że sądy administracyjne, co do zasady, przeprowadzają kontrolę zaskarżonej decyzji jedynie pod kątem jej zgodności z prawem materialnym i procesowym, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji, w tym przypadku zgodności z ww. ustawą. Możliwą drogą prowadzącą do ewentualnego uzyskania wyrównania ekwiwalentu jest droga postępowania cywilnego. Zanim jednak z niej skorzystamy, naszym zdaniem, powinniśmy wykazać, że wcześniej podejmowaliśmy działania na drodze postępowania administracyjnego, właściwego w pierwszej kolejności do dochodzenia roszczeń z tytułu służby. Tak więc osoby, które otrzymały odpowiedź w formie pisma a nie w formie decyzji powinny o nią wystąpić, jeśli zamierzają podejmować dalsze działania w oparci o przepisy Kodeksu cywilnego. Wówczas bowiem będą dysponowali prawomocnym rozstrzygnięciem. W naszej opinii wyczerpanie drogi odwoławczej w tej sytuacji nie wydaje się konieczne. ale nie możemy rekomendować zachowania się w tym zakresie). Szansą, na uzyskanie równowartości wyrównania ekwiwalentu, jak wyżej wspomnieliśmy, pozostaje wystąpienie zainteresowanego (jako poszkodowanego) z pozwem skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez właściwego Komendanta o naprawienie szkody w oparciu o przepisy Kodeksu Cywilnego. Wynika to z faktu, że zgodnie z art. 4171 § 1 władza publiczna ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną, w związku z wydaniem aktu normatywnego. Oto treść tego przepisu: „Art. 4171 § 1. „Jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie aktu normatywnego, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności tego aktu z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą”. Przesłanką uzyskania odszkodowania jest wskazanie, że poszkodowany nie doznałby szkody majątkowej lub krzywdy, gdyby nie doszło do bezprawności normatywnej, czyli mówiąc w skrócie wydania niezgodnego z prawem aktu normatywnego. Sądem rozpoznającym sprawę odszkodowawczą będzie sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę pozwanego, co powinno zapewnić jej rozpoznanie w miarę nieodległym terminie. W naszej opinii, w celem przerwania biegu przedawnienia, a także dochodzenia ewentualnego odszkodowania w drodze cywilnej, konieczne jest wystąpienie najpierw do organu, w zależności od aktualnego etapu postępowania (z wezwaniem do wypłaty różnicy ekwiwalentu albo monitu w przypadku wniosków już złożonych), co powinno nastąpić nie później niż do dnia 6 listopada 2021 r. Dzięki temu nie narazimy się na zarzut upływu trzyletniego okresu przedawnienia dochodzenia roszczeń ze stosunku służby, na co zwracały uwagę niektóre sady administracyjne w swoich dotychczasowych postępowaniach podnosząc, że okres przedawnienia należy liczyć od daty wymagalności roszczenia, w tym przypadku od dnia ogłoszenia wyroku TK, a nie od daty zwolnienia ze służby. Odnośnie przedawnia roszczenia o ewentualne odszkodowanie, będzie miał zastosowanie art. 118 przewidujący 6-letni okres przedawnienia. Należy mieć świadomość, że dochodzenie roszczeń w procesie cywilnym związane jest z koniecznością obliczenia tzw. wartości przedmiotu sporu (WPS). I tu może pojawić się problem, albowiem nie wszyscy zainteresowani dysponują stosownymi dokumentami źródłowymi, które są zapewne w aktach dotychczas prowadzonych postępowań. W tej sytuacji należy wystąpić do właściwego organu o podanie: w jakiej wysokości i za jaki okres dotychczas wypłacono ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Następnie musimy wyliczyć różnicę między należną wysokością ekwiwalentu wynikającą z ww. ustawy zmieniającej, czyli z zastosowaniem mnożnika o adekwatnej wysokości 1/21 a sumą ekwiwalentu którą otrzymaliśmy przy odejściu ze służby. Różnica ta będzie żądaną sumą odszkodowania, czyli wartością przedmiotu sporu (WPS). Pamiętajmy! - prawidłowe ustalenie wartości przedmiotu sporu ma dla toku procesu sądowego zasadnicze znaczenie. W zależności od wartości przedmiotu sporu niektóre sprawy sądowe prowadzone są w pierwszej instancji w sądzie rejonowym, a inne w sądzie okręgowym. Od wartości przedmiotu sporu zależy również wysokość opłat, które podmiot inicjujący proces sądowy (powód) powinien uiścić. Wartość przedmiotu sporu ma też istotne znaczenie w tych przypadkach, gdy należy obliczyć należne koszty procesu po zakończeniu odpowiedniego etapu postępowania sądowego, w szczególności rzutuje na wysokość opłat za czynności pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego). W przypadku przegranej, niestety ponosimy także koszty zastępstwa procesowego strony pozwanej, z zasady co najmniej wg. stawki minimalnej przewidzianej dla adwokatów czy radców prawny. Suma ta może być jednak wyższa, jeśli sprawa wymaga rozprawy i jest uzasadniona nakładem pracy pełnomocnika. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w sprawach o prawa majątkowe pobiera się od pisma (pozwu) opłatę stałą ustaloną według wartości przedmiotu sporu wynoszącą: do 500 złotych - w kwocie 30 złotych; ponad 500 złotych do 1500 złotych - w kwocie 100 złotych; ponad 1500 złotych do 4000 złotych - w kwocie 200 złotych; ponad 4000 złotych do 7500 złotych - w kwocie 400 złotych; ponad 7500 złotych do 10 000 złotych - w kwocie 500 złotych; ponad 10 000 złotych do 15 000 złotych - w kwocie 750 złotych; ponad 15 000 złotych do 20 000 złotych - w kwocie 1000 złotych. W sprawach, w których wartość przedmiotu sporu wynosi ponad 20 000 złotych opłata stosunkowa wynosi 5% tej wartości. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych stawki minimalne w sprawach ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy: do 500 zł - 90 zł; powyżej 500 zł do 1500 zł - 270 zł; powyżej 1500 zł do 5000 zł - 900 zł; powyżej 5000 zł do 10 000 zł - 1800 zł; powyżej 10 000 zł do 50 000 zł - 3600 zł; Oczywiście wynagrodzenie, ale tylko przez siebie umocowanego pełnomocnika można negocjować i częściowo uzgodnić w zależności od wyniku sprawy. Ze wstępnych rozmów przeprowadzonych przez przedstawicieli FSSM z jedną z rekomendowanych przez Federację kancelarii prawnych, tj. Kancelarią mec. Aleksandry Karnickiej (Tel. kom. 502-602-425; 508-010-251 oraz stac. 22-620-06-38), specjalizującej się w obsłudze funkcjonariuszy służb mundurowych wynika, że jest możliwość poprowadzenia tego rodzaju procesów. Zadeklarowano nam rozsądne podejście do kwestii kosztów, które w każdej jednostkowej sprawie sprowadziłyby się do wniesienia przy rozpoczęciu sprawy stosownej opłaty od pozwu oraz wyłożenia nieznacznej sumy na wstępne czynności techniczne związane z zainicjowaniem procesu. Ponadto przed podjęciem przez zainteresowanego decyzji o wystąpieniu z pozwem o naprawienie szkody na podstawie ww. art. 4171 możliwym jest uzyskanie w ww. Kancelarii wstępnej porady prawnej udzielonej zbiorowo, np. jednocześnie trzem lub czterem osobom, co nie tylko istotnie zmniejszy koszty takich konsultacji, ale także pomoże w podjęciu decyzji o rozpoczęciu procesu. Ostateczne wynagrodzenie Kancelarii byłoby uzależnione od wyniku sprawy zgodnie ze wskazanym wyżej rozporządzeniem.. Bardziej skomplikowana jest sytuacja byłych funkcjonariuszy Straży Granicznej, którzy dotychczas urlop mieli określony w dniach kalendarzowych z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy, a nie jak policjanci w dniach roboczych. W ustawie określono, że przy przeliczaniu 30 dni kalendarzowych odpowiada 26 dniom roboczym. Osoby, które złożyły skargę na negatywne decyzje organów do wojewódzkich sadów administracyjnych otrzymały orzeczenia korzystne wskazujące, że ich sprawę można rozstrzygnąć przez analogię (do NSA odwołał się organ), albo ich sprawy zostały zawieszone do czasu rozpatrzenia sprawy przez TK (sprawa U3/19), tj. wniosku NSZZ FSG z 18 stycznia 2019 r. Stanowisko TK co do sposobu zakończenia postępowania w sprawie ww. wniosku oraz rozstrzygnięcia spraw zawisłych przed sadami administracyjnymi będą miały znaczenie dla podjęcia decyzji co do dochodzenia roszczeń na drodze postępowania cywilnego. Decyzja co do zakresu wykorzystania powyższej informacji należy oczywiście do zainteresowanych. Jako ciekawostkę możemy podać, że przedstawiciel Rządu (w trakcie posiedzenia komisji senackiej), na pytanie senatora czy nie obawia się procesów w sprawie ekwiwalentu wyjaśnił, że należy się oczywiście z tym liczyć, o ile funkcjonariusze pójdą do sądu i wygrają, mając zapewne świadomość kosztów i trudności z tym związanych. Póki co Parlamencie zwyciężyła „troska” o budżet. W przypadku uzyskania nowych istotnych informacji w tej sprawie opublikujemy je na naszej stronie internetowej. Komisja Prawna FSSM Wróć Świadczenie urlopowe są dodatkowym świadczeniem, które może otrzymać pracownik, który wybiera się na urlop, który trwa co najmniej 14 dni kalendarzowych. Aby otrzymać środki finansowe na czas wypoczynku, trzeba po pierwsze zaplanować urlop, który będzie trwał co najmniej 14 dni kalendarzowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargę byłego policjanta, któremu komendant odmówił wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Sąd nie zgodził się, że zaniechanie ustawodawcy po wyroku Trybunału Konstytucyjnego uniemożliwia wyliczenie świadczenia. O ponowne przeliczenie i wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za urlop w związku z odejściem ze służby w policji mężczyzna wystąpił do komendanta miejskiego w listopadzie 2018 r. Podstawą żądania był wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018 r., który uznał za niekonstytucyjny jeden z przepisów ustawy o policji w zakresie, w jakim ustala wysokość ekwiwalentu pieniężnego za jeden dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia (K 7/15). Czytaj także: Ekwiwalent za niewykorzystany urlop - policjanci w luce prawnej Komendant nie uwzględnił wniosku byłego policjanta. Stwierdził, że orzeczenie Trybunału, w następstwie którego nastąpiła utrata mocy części przepisu w zakresie wielkości „przelicznika", nie przyznało samo w sobie uprawnień byłym policjantom do ekwiwalentu w innej wysokości, tak jak to ma miejsce w innych służbach mundurowych. Niezbędna była nowelizacja ustawy, która określi wielkość „nowego przelicznika" i ewentualnie zakres jej stosowania, czyli czy nowe zapisy działają wstecz, a jeżeli tak, to do jakiej daty. W ocenie komendanta dopiero takie rozwiązanie da możliwość określenia ewentualnego prawa do ponownego przeliczenia byłym policjantom ekwiwalentu. Były policjant nie zgadzał się z taką interpretacją, ale jego odwołanie nie przyniosło oczekiwanego skutku. Rację przyznał mu dopiero krakowski WSA. Zgodził się co prawda, że do chwili obecnej stwierdzony jako „niekonstytucyjny" ułamek 1/30 nie został zastąpiony ustawowo innym, np. 1/22 ewentualnie 1/21, zastosowanym w innych ustawach dotyczących funkcjonariuszy innych służb mundurowych, Agencji Wywiadu czy Służby Więziennej. Ponadto przypomniał, że prawo do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego nabywane jest wyłącznie w sytuacji zwolnienia ze służby. Niemniej w ocenie WSA pomimo braku ustawowego zastąpienia ułamka 1/30 innym można wyliczyć należną, a więc – po odjęciu kwoty wypłaconej – brakującą i niewypłaconą skarżącemu kwotę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Bo, jak tłumaczył sąd, na sposób wyliczenia kwoty należnej wskazuje wprost uzasadnienie wyroku TK. Jest to trzymiesięczny okres rozliczeniowy (zmiana tego okresu rozliczeniowego nastąpiła 1 lipca 2019 r.) i taki też należy przyjąć do wyliczeń należnej kwoty ekwiwalentu w stosunku do policjantów zwolnionych ze służby przed 1 lipca 2019 r. Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ WSA nie miał najmniejszych wątpliwości, że w spornej sprawie należy po wyliczeniu ilości dni urlopu przysługującego skarżącemu tę ilość urlopu pomnożyć przez wysokość wynagrodzenia przysługującego skarżącemu za jeden dzień roboczy na dzień zwolnienia ze służby, obliczonego w trzymiesięcznym okresie rozliczeniowym. Inaczej mówiąc, należy ilość należnego i niewykorzystanego urlopu pomnożyć przez „wycenę" – dokonaną zgodnie z uzasadnieniem TK – ostatniego jednego dnia roboczego przysługującego skarżącemu na dzień zwolnienia ze służby. Zdaniem WSA całkowite wyliczenie należnego skarżącemu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop nie powinno powodować jakichkolwiek trudności, a tym bardziej wymagać regulacji ustawowej. Wyrok nie jest prawomocny. Sygnatura akt: III SA/Kr 33/20. podstawa oskładkowania (6935,00 zł) < przychód do opodatkowania (7132,75 zł) Wyliczenie wynagrodzenia: Wynagrodzenie za pracę brutto: 7600,00 zł. Podstawa składek społecznych: 6935,00 zł. Składki społeczne: 6935,00 zł x 13,71% = 950,79 zł. Podstawa składki zdrowotnej: 6935,00 zł – 950,79 zł = 5984,21 zł. Nie ma zatem żadnych prawnych przesłanek, by ograniczyć uprawnienie funkcjonariuszy Policji do uzyskania pełnego, odpowiadającego wymogom konstytucyjnym ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w zależności od kryterium daty zwolnienia ze służby, o ile zwolnienie to nastąpiło po wejściu w życie zakwestionowanego przez Trybunał Konstytucyjny ustawy o Policji, czyli po dniu 19 października 2001 r. – uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w Wyroku z dnia 30 września 2020 r. (sygn. akt III SA/Kr 614/20). Skarżąca pełniła służbę w Policji do 2005 r. Stosunek służbowy ustał na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji ( W związku ze zwolnieniem ze służby skarżącej wypłacono ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy przy zastosowaniu "przelicznika" 1/30 część miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Skarżąca wystąpiła do Komendanta Powiatowego Policji o ponowne ustalenie wysokości należnego jej ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy oraz zarządzenie jego wypłaty w wysokości stanowiącej różnicę między kwotą należną a kwotą wypłaconą, z uwzględnieniem należnych odsetek ustawowych. Jako podstawę swego żądania skarżąca wskazała na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 roku sygn. akt K 7/15, opublikowany w dniu 6 listopada 2018 roku ( zgodnie z którym art. 115a ustawy o Policji w zakresie, w jakim ustala wysokość ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia, jest niezgodny z art. 66 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 zdanie drugie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Organy I instancji wydał decyzję odmowną. Organ II Instancji oddalił odwołanie. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Skutkiem wyroku Trybunału Konstytucyjnego była utrata z dniem 6 listopada 2018 r. (data publikacji w dzienniku urzędowym) mocy obowiązującej art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r., Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.) w takim zakresie, w jakim określał on współczynnik ułamkowy 1/30 uposażenia policjanta jako podstawę ustalenia wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Przepis ten nie został wyeliminowany z systemu prawnego w całości, co oznacza, że organ administracji publicznej musi zrekonstruować treść tego przepisu zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Stosownie bowiem do art. 190 ust. 1 Konstytucji RP orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne. W uzasadnieniu omawianego wyroku Trybunał Konstytucyjny wyinterpretował z przepisów art. 66 ust. 2 Konstytucji oraz art. 115a ustawy o Policji normę prawną, zgodnie z którą świadczeniem ekwiwalentnym za jeden dzień urlopu jest wynagrodzenie funkcjonariusza za jeden dzień roboczy. Stąd przy stosowaniu art. 115a ustawy o Policji organy Policji dokonując wyliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop powinny uwzględnić, że świadczeniem ekwiwalentnym za dzień niewykorzystanego urlopu jest wynagrodzenie nie w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, lecz w wysokości jednego dnia roboczego. W orzecznictwie nie budzi żadnych wątpliwości, iż pozbawienie przez Trybunał Konstytucyjny danej normy prawnej domniemania jej konstytucyjności powoduje wyeliminowanie tej normy od początku jej obowiązywania. Oznacza to usunięcie danej normy prawnej z przepisu, a konkretnie w niniejszej sprawie oznacza, że ułamek 1/30, zaniżający policjantowi wysokość należnego ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, nie istniał już od daty jego wejścia w życie. W związku z powyższym wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15 "przyznał" policjantowi prawo do wyższego ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop od chwili wejścia w życie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o Policji. ( która wprowadziła niekompatybilność zmiany systemu urlopu 30-dniowego liczonego w dniach kalendarzowych na system 26-dniowy liczony w dniach roboczych z wprowadzeniem do ustawy o Policji art. 115a. Inne stanowisko byłoby sprzeczne z regułami demokratycznego państwa prawnego, urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej z uwagi na konieczność ochrony innych wartości konstytucyjnych (por. wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2311/14). Na marginesie należy zauważyć, że jedynym środkiem uznawanym za ograniczenie czasowego oddziaływania wyroków Trybunału Konstytucyjnego jest określenie przez Trybunał Konstytucyjny innego terminu utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego niż data ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw (art. 190 ust. 3 Konstytucji RP), jednak tego środka Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 30 października 2018 r. (sygn. akt K 7/15) nie zastosował. Nie ma zatem żadnych prawnych przesłanek, by ograniczyć uprawnienie funkcjonariuszy Policji do uzyskania pełnego, odpowiadającego wymogom konstytucyjnym ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w zależności od kryterium daty zwolnienia ze służby, o ile zwolnienie to nastąpiło po wejściu w życie zakwestionowanego przez Trybunał Konstytucyjny ustawy o Policji, czyli po dniu 19 października 2001 r., a tak było w mojej sprawie. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2020 r. (sygn. akt III SA/Kr 614/20). UWAGA! Ustawą z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 poz. 1610) mnożnik w wysokości 1/30 miesięcznego uposażenia za dzień zastąpiono mnożnikiem o adekwatnej wysokości 1/21. Jednakże zgodnie z Art. 9 ust. 1., który wszedł w życie 1 października 2020r. mnożnik o wysokości 1/21 stosuje się do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych i niezakończonych przed dniem 6 listopada 2018 r. oraz do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia 6 listopada 2018 r. Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed dniem 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 listopada 2018 r. (czyli mnożnik 1/30). Przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu pieniężnego przysługującego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za rok 2018 określa się proporcję liczby dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego przysługującego przed dniem 6 listopada 2018 r. oraz od dnia 6 listopada 2018 r. W wyroku tym Trybunał stwierdził, że art. 115a ustawy o Policji w zakresie, w jakim ustala wysokość ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia, jest niezgodny z art. 66 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 zdanie drugie Konstytucji RP O serwisie Redakcja Reklama Kontakt Newsletter Innowacyjny Samorząd Main navigation Kiedy pracodawca powinien wypłacić ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy? Aktualizacja: 23:15 Fot. PAP/Marcin Bielecki Uznaje się, że ekwiwalent za niewykorzystany urlop powinien być wypłacony w ostatnim dniu zatrudnienia – wskazuje Państwowa Inspekcja Pracy. PIP zauważa, że ustawodawca w samym Kodeksie pracy, jak również w innych regulacjach zakresu prawa pracy nie sprecyzował, w jakim terminie należy wypłacić ekwiwalent. „Uznaje się, że ekwiwalent za niewykorzystany urlop powinien być wypłacony w ostatnim dniu zatrudnienia, gdyż z tym dniem pracownik nabywa do niego prawo” – wyjaśnia. Według PIP ukształtowany w doktrynie prawa pracy pogląd potwierdził również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 grudnia 1996 r. (sygnatura akt: I PKN 34/96) gdzie stwierdził, że roszczenie o ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop, bez względu na to, czy chodzi o urlop bieżący, czy też zaległy, staje się wymagalne w dniu rozwiązania stosunku pracy. Jak wynika art. 171 § 1 Kodeksu pracy, w przypadku niewykorzystania przysługującego urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny. kic/ Podziel się Tweetnij Newsletter Skomentuj Wszelkie materiały (w szczególności depesze agencyjne, zdjęcia, grafiki, filmy) zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Materiały te mogą być wykorzystywane wyłącznie na postawie stosownych umów licencyjnych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, bez ważnej umowy licencyjnej jest zabronione. Zapisz się na newsletter Nie przeocz tego, co najważniejsze – zapraszamy do bezpłatnej subskrypcji newslettera, wysyłanego od poniedziałku do piątku przez redakcję Serwisu Samorządowego PAP. Łatwy przegląd informacji i bezpośredni dostęp do strony Partnerzy Serwisu Samorządowego PAP Ekwiwalent za urlop wypłacony pracownikowi wobec braku możliwości udzielenia mu urlopu można, w mojej ocenie zaliczyć do wydatków bieżących ponoszonych przez szkołę lub przedszkole. Więcej o kwestiach związanych z dotacjami oświatowymi opowiemy podczas naszego szkolenia 19 lipca o godzinie 17.00: Dotacje 2021. Ekwiwalent za niewykorzystany urlop należy się tylko w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę. Ile wynosi ekwiwalent za niewykorzystany urlop w 2020 roku? Jak się go oblicza?Płatny, nieprzerwany urlop wypoczynkowy jest jednym z przywilejów pracowniczych. Oznacza to, że należy się osobom zatrudnionym na: umowę o pracę, umowę powołania, umowę wyboru, umowę mianowania spółdzielczą umowę o pracę. Pracownik nie może zrzec się urlopu wypoczynkowego na rzecz innego pracownika albo z niego w ogóle zrezygnować. Przepisy mówią, że musi wolne odebrać w naturze. Wszystko dlatego, że celem urlopu jest regeneracja sił i odpoczynek pracownika po okresie nieprzerwanej pracy. Wymiar urlopu zależy od stażu pracy. Wynosi 20 dni, gdy pracownik zatrudniony jest krócej niż 10 lat lub 26 dni, jeśli okres zatrudnienia pracownika przekracza 10 lat. Urlopu udziela się w wymiarze godzinowym odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy pracownika w danym dniu. Jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom pracy. Ekwiwalent za urlop - kiedy jest wypłacanyW niektórych sytuacjach pracownik zamiast pójść na urlop wypoczynkowy, dostaje za ten czas ekwiwalent pieniężny. Dzieje się tak, gdy z przyczyn obiektywnych wykorzystanie urlopu w naturze było niemożliwe i tylko w sytuacjach przewidzianych prawem. Mowa tutaj o rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy o pracę. Nie ma tu znaczenia, w jaki sposób doszło do ustania stosunku pracy, np. za porozumieniem stron, za wypowiedzeniem, czy rozwiązaniem bez wypowiedzenia. Warto przeczytać:Kto może liczyć na wypłatę za niewykorzystany urlop?Ekwiwalent za urlop przysługuje również pracownikowi, z którym rozwiązano umowę w trybie art. 52 par. 1 Kodeksu pracy, czyli gdy osoba została zwolniona dyscyplinarnie. Znaczenia nie mają też przyczyny wygaśnięcia stosunku pracy, np.: jeżeli umowa zostanie rozwiązana z powodu śmierci pracownika, to ekwiwalent należy się małżonkowi, a także innym osobom uprawnionym do uzyskania renty rodzinnej po zmarłym nabywa prawo do ekwiwalentu za urlop w dniu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Datą wypłaty ekwiwalentu jest ostatni dzień zatrudnienia. Informacja o wykorzystanym urlopie oraz przyznanym ekwiwalencie musi znaleźć się w świadectwie pracy, które pracownik otrzyma odchodząc z Dopóki trwa stosunek pracy, pracodawca nie może zwolnić się z obowiązku udzielenia pracownikowi urlopu wypoczynkowego. Oznacza to, że nie może mu wypłacić ekwiwalentu za ten czas - mówi Waldemar Adametz z Państwowej Inspekcji ekwiwalentu za urlopAby wyliczyć ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, bierze się pod uwagę stałe oraz zmienne składniki wynagrodzenia (np. premie, prowizje, nagrody, nadgodziny, dodatek za pracę w nocy) oraz tzw. współczynnik ekwiwalentu ustalany na każdy rok kalendarzowy oddzielnie. Jak rozpoznać, że przesadziliśmy z pracą? 9 oznak świadczący... Współczynnik ekwiwalentu uwzględnia przeciętną miesięczną liczbę dni przypadających do przepracowania w danym roku. Przy wyliczeniu wysokości ekwiwalentu stosuje się współczynnik obowiązujący w roku wypłacania ekwiwalentu, nawet jeżeli jest to urlop przeniesiony z roku poprzedniego, czyli urlop zaległy. Współczynnik ekwiwalentu ustala się odejmując od liczby dni w danym roku kalendarzowym łączną liczbę przypadających w tym roku niedziel, świąt (np. Nowy Rok, Święto Pracy, Wszystkich Świętych, Święto Niepodległości) oraz dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, a otrzymany wynik dzieli się przez 12. Współczynnik ekwiwalentu 2020W 2020 roku jest to: 366 dni w roku - 113 dni wolnych od pracy (52 niedziele + 52 dni wolne + 9 dni świątecznych) = 253 dni 253 dni : 12 miesięcy = 21,08 – tyle wynosi współczynnik ekwiwalentu urlopowego na 2020 rok. Jeżeli pracownik zatrudniony jest w niepełnym wymiarze czasu, wartość współczynnika obniża się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika. Zatem w 2020 roku wynosi on odpowiednio: 5,27 - dla 1/4 etatu - (1/4 x 21,08), - dla 1/3 - (1/3 x 21,08), 10,54 - dla 1/2 - (1/2 x 21,08), 15,81 - dla 3/4 - (3/4 x 21,08). By obliczyć ekwiwalent: Dzielimy miesięczne wynagrodzenie (składniki stałe i zmienne) przez współczynnik ekwiwalentu, Dzielimy tak otrzymany ekwiwalent za jeden dzień urlopu przez dobową normę czasu pracy (zwykle jest to 8 godzin), Mnożymy ekwiwalent za jedną godzinę urlopu przez liczbę godzin niewykorzystanego przez pracownika urlopu wypoczynkowego. Idziesz do nowej pracy? Oto 7 rzeczy, które powinieneś wiedz... Przykładowe wyliczenie ekwiwalentu za urlopZałóżmy, że miesięczne wynagrodzenie zasadnicze pracownika wynosi 4000 zł brutto (nie dostaje on premii i dodatków) i nie wykorzystał on 5 dni urlopu. 4000 zł dzielimy przez 21,08 (współczynnik urlopowy) = 189,75 zł 189,75 zł dzielimy przez 8 (dobowa norma czasu pracy) = 23,72 zł 23,72 zł mnożymy przez liczbę godzin niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego (5 dni x 8 godz.) = 23,72 zł x 40 godz. = 948,8 zł brutto. Ekwiwalent w takiej wysokości musi otrzymać pracownik. Kiedy pracownik nie dostanie ekwiwalentu za urlopPracodawca nie ma obowiązku wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop w sytuacji, gdy dojdzie do zawarcia kolejnej umowy o pracę z tym samym pracownikiem bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej umowy o pracę. Ponieważ pracownik nadal będzie pozostawał w stosunku pracy, więc będzie mógł wykorzystać urlop. Warto przeczytać:Komu przysługuje i ile wynosi odprawa za zwolnienie z pracy?Przykładowo pracownik był zatrudniony na umowę o pracę na czas określony na 3 miesiące - od 1 kwietnia do 30 czerwca. Od 1 lipca strony zawarły kolejną umowę - tym razem na czas nieokreślony. Ponieważ stosunek pracy trwa nadal, pracownik może wykorzystać urlop, do którego nabył prawo w czasie zatrudnienia na czas określony. W tej sytuacji szef nie będzie musiał wypłacać pracownikowi ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Wypłata ekwiwalentu za urlop - co jeśli pracodawca jej odmówi?Jeżeli pracodawca nie wypłaci ekwiwalentu, pracownik może go dochodzić przed sądem pracy. Musi się zmieścić w określonym terminie - w ciągu trzech lat od dnia rozwiązania umowy o pracę. Po upływie wspomnianych trzech lat prawo do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy się przedawni.Ekwiwalent za urlop szacujemy następująco: - podstawa wymiaru ekwiwalentu: (2200 zł : 9 dni) x 23 dni = 244,44 zł x 23 dni = 5622,12 zł - dzienna stawka ekwiwalentu: 5622,12 zł : 20,92 = 268
W związku z niesłabnącym zainteresowaniem sprawą ekwiwalentu za niewykorzystany urlop załączamy poniżej Poradnik opracowany przez Pełnomocnika Zarządu Głównego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów adwokata Kacpra Matlaka oraz niezbędne załączniki. Adwokat Kacper Matlak Kancelaria Adwokacka ul. Stoisława 3/3, 70-223 Szczecin tel. 091 433 33 43, fax. 091 434 30 57 Szczecin, 6 listopada 2018 r. Art. 115a ustawy o Policji wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018 roku, sygnatura akt K 7/15 został uznany niezgodny z Konstytucją RP. Stanowił on podstawę ustalenia i wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Skutkiem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego jest możliwość dochodzenia przez funkcjonariuszy należnej im części ekwiwalentu, który został ustalony w niższej, niesprawiedliwej wysokości, na podstawie niekonstytucyjnych przepisów. Przepisów ustawy Trybunał nie mógł pogodzić z art. 66 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 zdanie drugie Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej w zakresie w jakim art. 115a ustawy o Policji ustala wysokość ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia. Zaskarżony do Trybunału Konstytucyjnego przepis stanowił, że ekwiwalent pieniężny za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego oraz za każde rozpoczęte 8 godzin niewykorzystanego czasu wolnego przysługującego na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy o Policji ustala się w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Istota zawisłej przed Trybunałem sprawy sprowadzała się właśnie do wysokości tzw. mnożnika, który dla funkcjonariuszy Policji został wskazany jako 1/30, podczas gdy funkcjonariusze innych służb mundurowych (Straży Granicznej, żołnierze zawodowi itp.) mnożnik ten mieli ustalony na poziomie 1/21 lub 1/22. Trafnie zauważył Trybunał Konstytucyjny, że kwestionowany przepis został dodany ustawą nowelizującą na etapie prac w komisjach. Wraz z wprowadzeniem art. 115a ustawodawca na nowo unormował także czas służby i okres urlopu wypoczynkowego, zmieniając jego wymiar z 30 dni kalendarzowych na 26 dni roboczych. Zmiana ta nie pociągnęła jednak za sobą odpowiedniej zmiany w zakresie mnożnika na potrzeby ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, co nadal pozostawało w relacji do dni kalendarzowych, a nie roboczych. Ustawodawca de facto o tej niekonsekwencji zapomniał. Takie unormowanie powodowało, że policjanci w porównaniu do funkcjonariuszy innych służb otrzymywali niższy ekwiwalent za niewykorzystany urlop, który odpowiadał ok. 73% dziennego uposażenia. Takie świadczenie nie tylko w ocenie policjantów, ale i Trybunału Konstytucyjnego nie stanowiło pełnej rekompensaty za czas niewykorzystanego urlopu i niesprawiedliwie różnicowało sytuacje funkcjonariuszy różnych służb. Na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, wydane na podstawie art. 115a ustawy o Policji decyzje o przyznaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop Policjantom należy uznać za wydane bez ważnej podstawy prawnej. Skutkiem opublikowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw jest bowiem, o ile w samym orzeczeniu nie wskazano inaczej, tak jak w omawianym przypadku, utrata mocy obowiązującej. To z kolei umożliwia funkcjonariuszom wznowienie postępowania administracyjnego i ponownego ustalenia wysokości i wypłaty należnego ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Taka sytuacja może dotykać wielu byłych funkcjonariuszy Policji i może mieć doniosłe znaczenie dla ich sytuacji. Podstawę skargi o wznowienie stanowi art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie można bowiem pominąć, że postępowanie ze stosunku służbowego, a nie ze stosunku pracy, jest postępowaniem administracyjnym, do którego należy stosować właśnie reguły tego kodeksu. Zgodnie z wyżej przywołanym przepisem, można żądać wznowienia postępowania właśnie w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Trzeba pamiętać, że skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego tj. od dnia opublikowania wyroku w Dzienniku Ustaw. Termin ten upływa 6 grudnia 2018 roku. Wznowienie postępowania może w przypadku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego nastąpić tylko na wniosek zainteresowanej strony, a organy nie będą działać z urzędu. Skarga o wznowienie powinna czynić zadość wymaganiom formalnym: wskazywać stronę wraz z jej adresem, organ do którego jest kierowana, żądanie wznowienia postępowania i ponownego przeliczenia należnego ekwiwalentu z uwzględnieniem właściwego mnożnika, krótkie uzasadnienie i być podpisana. Skarga jest wolna od opłat i powinna być wniesiona do właściwego Komendanta Miejskiego, Powiatowego, Wojewódzkiego Policji, który wydał pierwotną decyzję w sprawie ekwiwalentu urlopowego. Zazwyczaj będzie to Komendant jednostki, w której funkcjonariusz pełnił służbę bezpośrednio przed odejściem ze służby. W uzasadnieniu skargi należy wskazać na niekonstytucyjność art. 115a ustawy o Policji i zapadłe orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018 roku, sygnatura akt K 7/15, które stanowi samodzielną podstawę wznowienia postępowania. Trybunał Konstytucyjny nie wypowiedział się wprost jaki mnożnik dla funkcjonariuszy Policji będzie właściwy. Wskazał jedynie, że należy skorelować ten mnożnik z wymiarem służby i sposobem ustalania wymiaru urlopu. W innych służbach mundurowych mnożnik ten wynosi 1/21 lub 1/22. Z pewnością powyższa kwestia wymaga uregulowania ustawowego i będzie przedmiotem sporów przed sądami administracyjnymi. Wzór skargi przedstawiamy w załączeniu. Odrębnej analizy wymagają cywilnoprawne podstawy odpowiedzialności Skarbu Państwa, chociażby na podstawie art. 417-4171 Można spotkać się z taką sytuacją, że wypłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop mogła być dokonana bez wydania decyzji (jako czynność techniczna). W orzecznictwie podkreśla się, że jeśli dokument spełnia formalne warunki decyzji, to niezależnie od jego formy należy uważać go za decyzję w rozumieniu prawa. W razie wątpliwości, w tym przypadku proponujemy funkcjonariuszom kierowanie wniosków o dokonanie ponownego przeliczenia wysokości należnego im ekwiwalentu. Wniosek taki można sformułować na kanwie wzoru skargi, wykreślając z niego podstawę prawną. Taką drogę mogą także próbować wykorzystać ci byli funkcjonariusze, którym ekwiwalent przyznano później niż 5 lat temu i którym skarga o wznowienie nie przysługuje. Krótko mówiąc osoby te mogą złożyć nie skargę o wznowienie, a wniosek o ponowne przeliczenie. Pełnomocnik Zarządu Głównego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów Kacper Matlak adwokat przy współpracy Tomasza Łuczkowskiego radcy prawnego Dodatkowy urlop, o którym mowa w ust. 1 i 2, wykorzystuje się w całości w roku kalendarzowym, w którym weteran oraz weteran poszkodowany pozostający w stosunku pracy mają do niego prawo, w terminie uzgodnionym z pracodawcą. Za niewykorzystany urlop nie przysługuje ekwiwalent pieniężny.Czytelnik powinien był zastosować przepis art. 63 1 § 2 K.p. w stosunku do małoletniego dziecka, wypłacając jego opiekunowi prawnemu ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz inne świadczenia ze stosunku pracy zmarłego pracownika, zanim sprawę dziedziczenia rozstrzygnął sąd. Całość praw majątkowych przypada temu
Z kolei, jeżeli pracownik kończy 18 lat, w okresie, w którym nie nabył prawa do urlopu, pracownikowi przysługuje 12 dni urlopu po przepracowaniu 6 miesięcy, a po roku 26 dni (łącznie 38 dni), a następnie z kolejnym rokiem kalendarzowym (od 01.01.20XX) – 20 dni. Pracownik młodociany, który kończy naukę zawodu u dotychczasowego Wersja od: 1 października 2023 r. do: 13 grudnia 2023 r. Art. 82. [Urlop wypoczynkowy] 1. Policjantowi przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 26 dni roboczych. 2. Policjant uzyskuje prawo do pierwszego urlopu z upływem 6 miesięcy służby w wymiarze połowy urlopu przysługującego po roku służby. 3. Ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w łącznej kwocie 43.430,52 zł (52.325,52 zł brutto) został wypłacony W. M. przelewem w dniu 18 listopada 2020 r. Niesporne, a nadto dowód: potwierdzenie przelewu – k. 10-11, pismo Głównego Księgowego KWP S. z 24.02.2021 r. Otrzymają również ekwiwalent za niewykorzystany urlop – czytamy w artykule, w którym podano wysokość kwot, jakie poszczególni byli członkowie rządu otrzymają. Nie są to małe kwoty. Od 10 do 30 tys. zł. Za funkcjonariuszami, których jest w kolejce do ekwiwalentu coraz więcej, najprawdopodobniej tysiące, także stoi moc prawa. I .