Dlatego, jeśli traktujesz siatkówkę poważnie i chcesz ją trenować, zacznij od podstaw, czyli nauki techniki. A jak wiadomo, jeśli się uczyć, to od najlepszych. Technika w siatkówce odgrywa kluczową rolę, dlatego warto trenować pod czujnym okiem instruktora, by od początku eliminować błędy i złe nawyki. Co to jest i jakie są przyczyny? Siatkówka znajduje się na wewnętrznych ścianach gałki ocznej. Jest to jedna z najistotniejszych struktur oka, ponieważ zawiera fotoreceptory, które zamieniają energię świetlną na wrażenia wzrokowe. Wnętrze gałki ocznej wypełnia ciało szkliste, które ma konsystencję żelu i przylega do siatkówki. Z wiekiem zaczyna się ono obkurczać i oddzielać od siatkówki, co nazywamy tylnym odłączeniem ciała szklistego (PVD). Proces ten może zostać przyspieszony przez uraz oka lub głowy. Konsekwencją kurczenia się ciała szklistego jest pojawienie się w nim zagęszczeń, które rzucają cienie na siatkówkę. Pacjent widzi je jako ciemniejsze punkty, które mają tendencję do nieznacznego przesuwania się wraz z ruchami gałki ocznej i głowy. Są to tzw. męty ciała szklistego, których nieznaczna liczba pojawia się w ciągu życia prawie u każdego z nas. Męty te nie zanikają, pozostają na „zawsze”, choć większość pacjentów nie zwraca na nie uwagi. Jeżeli kurczeniu się ciała szklistego będzie towarzyszyło pociąganie siatkówki, pacjent może obserwować krótkie, silne wrażenia świetlne określane jako błyski (inaczej fotopsje), które zazwyczaj szybko ustępują. Ten fizjologiczny proces odłączania się ciała szklistego może u niektórych osób prowadzić do powikłań. W miejscach, w których kurczące się i odłączające od siatkówki ciało szkliste silniej przylega do niej, mogą powstać przedarcia i otwory. Płyn z wnętrza gałki ocznej może przez nie dostawać się pod siatkówkę, powodując przedarciowe (otworopochodne) odwarstwienie siatkówki. Odwarstwienie pojawia się zazwyczaj w części obwodowej siatkówki, jednak szybko postępuje, obejmując całą jej powierzchnię. Do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia przedarciowego odwarstwienia siatkówki zaliczamy pacjentów: z krótkowzrocznością, zwłaszcza dużą krótkowzrocznością tj. >-6D ze zwyrodnieniami na obwodzie siatkówki, po operacji zaćmy, u których odwarstwienie wystąpiło w drugim oku, po urazie głowy lub gałki ocznej, z obecnością odwarstwienia u członków rodziny, z chorobami, takimi jak: zespół Marfana, Ehlersa i Danlosa, zespół Sticklera, homcystynuria i inne. Jak często występuje? Szacuje się, że przedarciowe odwarstwienie siatkówki występuje z częstością od 4 do 12 przypadków na 100 000 osób na rok. W większości przypadków występuje u osób między 40.–70. rokiem życia, kiedy następuje tylne odłączenie ciała szklistego. Jak się objawia odwarstwienie siatkówki przedarciowe? Za początek procesu odwarstwiania się siatkówki można uznać moment, w którym pacjent zauważa ciemną „chmurę” lub „zasłonę” przed okiem oznaczającą ubytek w polu widzenia. „Zasłona” powstaje najczęściej w skrajnych obwodowych obszarach widzenia i ma tendencję do szybkiego zwiększania się. Pacjent z częściowym odwarstwieniem siatkówki może jeszcze całkiem dobrze widzieć. Odwarstwienie może jednak objąć cały obszar siatkówki, może też towarzyszyć mu krwotok wynikający z przerwania jej naczyń. W takich wypadkach widzenie dramatycznie się pogarsza. Niepokój pacjenta powinno budzić pojawienie się nowych mętów w ciele szklistym lub nagłe wystąpienie nasilonych błysków. Co prawda mogą one być niegroźne i związane z naturalnym procesem kurczenia się ciała szklistego. Jednak mogą również być przyczyną powstania przedarć i poprzedzać rozwój odwarstwienia siatkówki. Co robić w razie wystąpienia objawów? W razie pojawienia się objawów należy niezwłocznie udać się do okulisty. W przypadku zauważenia „zasłony” najbezpieczniej ograniczać ruchy gałki ocznej i głowy, co prawdopodobnie spowolni dalsze postępowanie odwarstwienia. Jak lekarz stawia diagnozę? Najczęściej diagnoza jest stawiana na podstawie badania dna oka (wziernikowanie, oftalmoskopia; zob. Wziernikowanie dna oka [oftalmoskopia]). Ważne, by badanie odbyło się po uprzednim maksymalnym rozszerzeniu źrenicy. W przypadkach, jeżeli ośrodki optyczne, czyli rogówka, ciecz wodnista, soczewka lub ciało szkliste nie są przejrzyste (np. z uwagi na krwotok do ciała szklistego czy zaawansowaną zaćmę), konieczne jest wykonanie badania ultrasonograficznego gałki ocznej (zob. Ultrasonografia w prezentacji B). Ryc. 1. Przedarcie siatkówki z towarzyszącym mu odwarstwieniem siatkówki Odwarstwiona siatkówka jest przez krótki czas różowa i ruchoma przy ruchach gałek ocznych. Jeżeli odwarstwienie trwa dłużej (kilka tygodni lub miesięcy) siatkówka staje się blada, napięta, zmniejsza się jej ruchomość, często pokrywa się błonami, tworzącymi się w wyniku rozwoju procesu podobnego do bliznowacenia zwanego witreoretinopatią proliferacyjną (PVR). Lekarz badając odwarstwioną siatkówkę stara się odnaleźć otwory i przedarcia. Ich liczba i lokalizacja oraz stan siatkówki są pomocne przy wyborze metody leczenia operacyjnego. Jakie są sposoby leczenia? Przedarciowego odwarstwienia siatkówki nie można leczyć farmakologiczne. Istnieje za to kilka metod leczenia operacyjnego, Naszycie wszczepu lub opierścienienie gałki ocznej – zabieg polega na naszyciu specjalnej gąbki lub taśmy silikonowej na gałkę oczną w celu wgłobienia ściany gałki. Wgłobienie gałki powoduje, że siatkówka jest ponownie zbliżana do ściany gałki. Jednocześnie wokół przedarć i otworów wykonywana jest tzw. krioterapia lub laseroterapia, której następstwem jest powstanie blizny „przylepiającej” siatkówkę. Zabieg może być połączony z podaniem do wnętrza gałki ocznej specjalnego gazu (powietrze, SF6, C3F8), który po pewnym czasie ulega samoistnemu wchłonięciu. Gaz ma wypełniać gałkę oczną i dodatkowo „przytwierdzać” siatkówkę w okresie bezpośrednio po operacji. Witrektomia – polega na wykonaniu niewielkiego nacięcia w twardówce, przez które operator wsuwa do wnętrza gałki ocznej specjalne instrumenty. Za ich pomocą wycina ciało szkliste, usuwa pokrywające siatkówkę błony nasiatkówkowe, tworzące się samoistnie w przypadku dłużej trwających odwarstwień, a wokół przedarć i otworów wykonuje laseroterapię. Na zakończenie zabiegu podawany jest specjalny gaz (powietrze, SF6, C3F8) wypełniający gałkę oczną. Gaz ulega samoistnemu wchłonięciu po pewnym czasie. W bardziej skomplikowanych przypadkach odwarstwienia chirurg może podjąć decyzję o podaniu oleju silikonowego. Jest to substancja, która podobnie jak gaz wypełnia gałkę oczną. Olej silikonowy nie ulega samoistnemu wchłonięciu i zazwyczaj jest usuwany po pewnym czasie. Obecnie witrektomia może być wykonana bez użycia szwów, a nacięcia na twardówce same się zasklepiają i uszczelniają. O tym, która metoda jest najlepsza w danym przypadku, decyduje lekarz okulista specjalizujący się w operacjach siatkówki, czyli chirurg witreoretinalny. Czy możliwe jest całkowite wyleczenie? Obecnie stosowane techniki chirurgiczne pozwalają na ponowne przyłożenie siatkówki w około 90% przypadków. Niestety nawet po udanej operacji nie wszyscy pacjenci powracają do dobrego widzenie. W wyniku odwarstwienia u niektórych pacjentów dochodzi do nieodwracalnych zmian w fotoreceptorach. Dotyczy to zwłaszcza tych oczu w których część siatkówki odpowiedzialna za najlepsze widzenie (tzw. plamka) była odwarstwiona. Mimo to należy pamiętać, że poprawa może następować jeszcze wiele miesięcy po zabiegu. Najczęstszym powikłaniem po leczeniu operacyjnym jest nawrót odwarstwienia siatkówki. W krótkim okresie po operacji dochodzi do niego zazwyczaj w wyniku przeoczenia i niezaopatrzenia wszystkich otworów. W dłuższym czasie po zabiegu jest on najczęściej skutkiem rozwoju witreoretinopatii proliferacyjnej (PVR). Jest to proces w którym ze względu na obecność w czynników wzrostu i komórek charakterystycznych dla procesu zapalnego dochodzi do tworzenia się błon na lub pod siatkówką. Może od być porównany do bliznowacenia. Narastanie i obkurczanie się błon może ponownie unosić siatkówkę. Do innych możliwych powikłań pooperacyjnych należą: niedokrwienie odcinka przedniego oka, odłączenie naczyniówki, bakteryjne zapalenie wnętrza gałki ocznej (zob. Zapalenie błony naczyniowej oka), dwojenie, torbielowaty obrzęk plamki (zob. Choroby siatkówki), obniżone lub podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (zob. Jaskra). Co trzeba robić po zakończeniu leczenie? Po operacji należy ściśle przestrzegać zaleceń chirurga, szczególnie dotyczących właściwego ustawienia głowy. Utrzymywanie jej w odpowiedniej pozycji zwiększa szanse na trwałe przyłożenie siatkówki i wyleczenie, ponieważ gaz lub olej silikonowy unosząc się do góry, właściwie „dociska” siatkówkę. Jeśli gałka oczna jest wypełniona gazem, ze względu na możliwość niekontrolowanego rozprężania się gazu przy wahaniach ciśnienia, nie wolno podróżować samolotem ani nurkować do czasu, aż zostanie on całkowicie wchłonięty. Trwa to zazwyczaj od 3 do 8 tygodni. Jeżeli w oku jest olej silikonowy, podróże lotnicze są dozwolone. Co najmniej przez kilka miesięcy należy unikać intensywnej aktywności fizycznej. Co robić, aby uniknąć zachorowania? Nie można całkowicie zlikwidować ryzyka powstania odwarstwienia siatkówki, ponieważ wiąże się ono z fizjologicznym procesem starzenia się ciała szklistego. Regularne kontrole okulistyczne ze szczegółowym badaniem dna oka (zob. Wziernikowanie dna oka) pozwalają uchwycić moment tworzenia się otworów jeszcze bez współistniejącego odwarstwienia, które można zabezpieczyć za pomocą lasera. Częściej – najlepiej w odstępach 3–6 miesięcznych – powinny być badane osoby, u które istnieje zwiększone ryzyko rozwoju tej choroby. Bycie środkowym w siatkówce to jedna z najbardziej wymagających ról w drużynie. Ten zawodnik musi być szybki, silny i skoczny. Ponadto, powinien posiadać dobre umiejętności techniczne oraz strategiczne. W tym artykule przedstawimy, jak pełnić tę rolę w drużynie i co jest potrzebne, aby stać się dobrym środkowym.
Na siatkarskich boiskach liczą się technika, umiejętności i charakter, ale ważne są również warunki fizyczne. Nawet najwyżej skaczący siatkarze nie zdobywają punktów każdym atakiem, ale pokaźny zasięg znacznie ułatwia grę. Przedstawiamy siatkarzy, którzy potrafią zbić piłkę z niezwykłej jest siatkarski zasięg?Mianem siatkarskiego zasięgu określa się maksymalną wysokość, na jakiej jest w stanie sięgnąć piłkę skaczący zawodnik. Rozróżnia się dwa rodzaje zasięgu. Pierwszy, o większej wartości, to zasięg w ataku – wysokość, do jakiej doskakuje siatkarz po wybiciu z nabiegu. Zasięg w bloku, istotny zwłaszcza dla środkowych, mierzy się dla wyskoku z mierzeniu zasięgu ważna jest długość rąk, ale przede wszystkim tak zwany dosiężny, czyli skok pionowo w górę. U przeciętnego mężczyzny wartość tego parametru wynosi do 50 centymetrów. Najlepsi siatkarze potrafią wyskoczyć ponad dwukrotnie wyżej. W trenowaniu tego elementu pomagają ćwiczenia na wyskok. Siatkówka to także sport, w którym spore znaczenie ma obuwie – siatkarskie buty mają nie tylko stabilizować stopę, ale też wspomagać wybicie sprężystą z największym zasięgiemNajwiększe osiągi związane z zasięgiem niekoniecznie należą do najwyższych zawodników na boisku, czyli środkowych bloku. Często wysoko skaczą atakujący, którzy przy słusznym wzroście – dziś często powyżej 200 centymetrów – są bardziej skoczni i dynamiczni. Świetnymi wynikami mogą się też pochwalić CardonaNasz przegląd najwyżej skaczących siatkarzy zaczynamy jednak od środkowego. O legendarnych wyczynach Cardony wspomina niejeden portal siatkarski. Co prawda brakuje oficjalnych danych dotyczących tego Kubańczyka, ale w szczytowym okresie kariery miał atakować z wysokości aż 404 centymetrów. Urodzony w 1976 roku zawodnik wcale nie był przy tym siatkarskim “wielkoludem” – mierzy 202 MarshallNajwyżej skaczących siatkarzy trzeba szukać przede wszystkim wśród ludzi urodzonych na Kubie. Marshall, przyjmujący, przy wzroście 196 centymetrów notował zasięg 380 centymetrów. Jego rodakowi Roberlandy’emu Simonowi podobno zmierzono kiedyś atak z wysokości 389 centymetrów, ale oficjalne statystyki oceniały go znacznie MuzajPodobnym zasięgiem do Marshalla może się pochwalić jeden z najwyżej skaczących Polaków. Muzaj, leworęczny atakujący mierzący 208 centymetrów, w czasie jednego ze spotkań PlusLigi wyskoczył aż na 379 centymetrów. To więcej niż inni wybitni polscy siatkarze – Bartoszowi Kurkowi zmierzono 375 centymetrów, Mariuszowi Wlazłemu około 370 KazijskiBułgarski przyjmujący również należy do mistrzów wyskoku. Urodzony w 1984 roku zawodnik, który trzykrotnie wygrał siatkarską Ligę Mistrzów, czasami atakuje z wysokości 378 MuserskiNa koniec siatkarz, któremu w osiągnięciu dużego zasięgu wydatnie pomagają warunki fizyczne. Muserski mierzy bowiem aż 218 centymetrów i nosi buty o rozmiarze 50. Potrafi zbijać piłki w ataku z wysokości około 375 centymetrów, ale niewiele mniejszy jest też jego zasięg w bloku – to blisko 350 centymetrów.
6. Szybkość lokomocyjna 60 metrów - próbę wykonujemy jak w punkcie 5. W tym sprawdzianie odcinek od 6m. do linii końcowej badany wykonuje tyłem. Przebiega więc odcinek 1-2 (2 x 6m.) a następnie odcinek 3-4 (2 x 9 m.). W takiej samej kolejności powtarza drugi odcinek 30m. Próbę powtarzamy dwukrotnie, zachowując co najmniej 2 min
zdrowie kondycja siatkowka5 5677W artykule dowiesz się o tym jak poprawić skoczność w drużynowej dyscyplinie nr 2 w Polsce, czyli w "siatkówce". Ekscytowaliśmy się nią podczas ostatnich Mistrzostw Świata, na których nasi siatkarze obronili tytuł Mistrza Świata! Jednak to, co widzimy na ekranie naszych telewizorów lub na żywo, na hali to jedynie "efekt końcowy" ich ciężkiej pracy i wylanych litrów potu na treningach!Blok, zagrywka, atak – te wszystkie zagrania są w dużej mierze uzależnione od tego, na jaką wysokość zawodnik jest w stanie wyskoczyć, stąd też wszyscy trenerzy poświęcają dużą uwagę skoczności na treningach od najmłodszych lat każdego zawodnika. W trakcie każdego meczu zawodnicy wykonują bardzo dużą ilość różnego rodzaju jest skoczność?Skoczność to połączenie 2 podstawowych cech: szybkości oraz siły. Określa ona moc pracujących mięśni i ich zdolność do wyskoku. Uzależniona jest ona w głównej mierze od pracy kończyn dolnych (głównie mięśnie czworogłowe ud oraz mięśnie pracujące w stawach biodrowych). To właśnie nad poprawą siły tych mięśni należy zwrócić szczególną uwagę, lecz nie można zapominać również o odpowiednim treningu tułowia, który także odgrywa znaczącą rolę w trakcie zatem należy trenować w celu polepszenia skoczności?Przede wszystkim musimy się skupić nad zwiększeniem siły pracujących mięśni poprzez zastosowanie treningu siłowego. Nie należy zapominać także o jednym, bardzo ważnym aspekcie treningu siłowego. Każde powtórzenie powinno być wykonywane z zachowaniem jak najlepszej techniki, a ciężar musi być dostosowany indywidualnie do każdego zawodnika, zbliżony do maksymalnego. To powoduje, że zawodnik będzie wykonywał mniejszą ilość powtórzeń, stosując większe przerwy między seriami. najlepsze beta-alaniny na rynku: FA Nutrition Performance Beta-Alanine - 300g49,99 PLN Zobacz Produkt UNS Beta Alanine - 200g39,99 PLN Zobacz Produkt Jakie ćwiczenia zastosować?Ćwiczenia wielostawowe – to one będą stanowiły podstawę treningów ukierunkowanych na poprawę skoczności w siatkówce. Ćwiczenia takie jak: przysiady ze sztangą, wykroki bułgarskie, martwy ciąg, wchodzenie na box z obciążeniem, wyciskanie żołnierskie, wyciskanie sztangi, wypychania nóg na suwnicy, wykroki z obciążeniem, front squat, wszelkie ćwiczenia ukierunkowane na wzmocnienie mięśni głębokich brzucha (np. plank) – powinny się znaleźć w planie treningowym każdego siatkarza w celu poprawy dostosowujemy do 85% ciężaru maksymalnego, więc w przypadku, gdy dla danego zawodnika maksymalne obciążenie będzie wynosiło np. przy przysiadach ze sztangą 100 kg, wtedy zawodnik ten będzie wykonywał ćwiczenie z ciężarem 85 ukierunkowane na skoczność mogą poprawić wyniki sportowe siatkarza, lecz należy pamiętać również o innych ważnych aspektach życia codziennego każdego sportowca, jakim jest dobrze zbilansowana dieta, a także regeneracja już teraz idealne suplementy diety, przygotowane dla Twoich potrzeb

W treningu dynamiki powinniśmy stosować ciężar z zakresu 50- 60 % naszego one RM (jednego maksymalnego powtórzenia). Ilość serii każdego ćwiczenia powinna oscylować miedzy trzema a pięcioma. Czas odpoczynku między seriami : 30- 45 sekund. Jeśli chodzi o liczbę wykonywanych ćwiczeń na dana partię to zależy ona od naszego celu

– Nie sądzę, by nawet wysokość 2,5 m była nieosiągalna. Nie zasnę, dopóki nie poprawię aktualnego rekordu świata – mówił w 2014 roku Bohdan Bondarenko. Słowa ukraińskiego lekkoatlety nie zamieniły się w czyny. Nie zdołał nawet poprawić swojej ówczesnej życiówki, podobnie jak Mutazz Isa Barszim, którego najlepsza próba we wrześniu będzie obchodzić szóste urodziny. Skąd brak zapowiadanego progresu w światowym skoku wzwyż? Sezon 2014 był wspaniałym czasem dla tej konkurencji. Podczas zawodów w Nowym Jorku zarówno Barszim, jak i Bondarenko pokonali poprzeczkę zawieszoną na 2,42. O zwycięstwie zadecydowała liczba strąceń, triumfował Ukrainiec. Nigdy wcześniej, ani później nie doszło do sytuacji, w której skok powyżej 2,40 metra nie dałby wygranej. Już wtedy rekordowi Javiera Sotomayora powoli wyrastała broda. Legendarny Kubańczyk swój najlepszy wynik uzyskał w… 1993 roku. Nikt inny nie zdołał skoczyć 2,45, czy nawet 2,44. Drugi najlepszy rezultat w historii należy do Barszima, wynosi 2,43 i również padł w 2014 roku, kilka miesięcy po pamiętnej rywalizacji z Bondarenko. Zarówno jeden, jak i drugi wierzyli, że tylko niebo jest limitem. – Oczywiście będę musiał iść krok po kroku, mentalnie przygotowywać siebie do atakowania takich wysokości – mówił pytany o bicie rekordu świata Barszim. Co więc poszło nie tak? Soto Po raz pierwszy rekord świata pobił jako niespełna 21-latek. Był rok 1988 – podczas wrześniowych zawodów w Salamance Javier Sotomayor najpierw skoczył 2,40, a potem 2,43, bijąc o centymetr osiągnięcie trzykrotnego medalisty igrzysk Patrika Sjöberga oraz Carlo Thränhardta. Pięć lat później ustanowił rekord, który stoi do dzisiaj. Był fenomenem. Najwięcej razy w historii – aż dziewiętnastokrotnie – pokonywał granicę 2,40. Stał się mistrzem olimpijskim, dwa razy na jego szyi zawisł też złoty medal mistrzostw świata. Ustanowił bariery, które jak się okazało, przetrwały lata. Z drugiej strony – aż dwukrotnie wpadł na dopingu. Najpierw w 1999 roku, kiedy w jego organizmie wykryto… kokainę. I już w XXI wieku, kiedy stosował nandrolon. – Na stosowaniu środków, powiedzmy to rozgrywkowych, przyłapano go w momencie, kiedy sportu nie traktował już zbyt poważnie. Natomiast w momencie szczytu jego formy o doping bym go nie podejrzewał. Tacy zawodnicy, jak on, Irena Szewińska, czy Usain Bolt już od dziecka wykazywali wprost nadludzkie predyspozycje do uprawiania sportu – mówi nam Maciej Petruczenko, wieloletni dziennikarz Przeglądu Sportowego, po czym dodaje: – Nie jest łatwo poprawić tak wyśrubowany rekord takiego geniusza skocznościowego. Podobno poprzeczka mogła zostać zawieszona przez Kubańczyka jeszcze wyżej: – Pamiętam próbę Sotomayora z sezonu halowego w 1989 roku, kiedy skoczył 2,37. Przewyższenie miał jednak ogromne. Oglądaliśmy ten skok potem w wozie transmisyjnym i było widać, że czysto weszłoby mu wtedy 2,47, czy nawet 2,48 – wspomina w rozmowie z nami Artur Partyka, rekordzista Polski i dwukrotny medalista olimpijski w skoku wzwyż. Świat lekkiej atletyki miał do czynienia z absolutnym geniuszem. To nie ulega wątpliwości. Mimo rozwoju w metodach treningowych oraz większej świadomości, jeśli chodzi o sfery odżywiania się i prowadzenia w życiu prywatnym, nikt nie zdołał mu dorównać. Sport nie znosi jednak próżni. Większość rekordów lekkoatletycznych, które nie zostały pobite do dzisiaj, są w pewien sposób podejrzane. Mało kto w końcu wierzy w niewinność Marity Koch, Florence Griffith-Joyner, czy Randy’ego Barnesa. Jeśli ustalimy więc, że Sotomayor nie znajduje się w gronie podejrzanych – bo na dopingu wpadł dopiero w końcówce kariery, a skok wzwyż należy do jednej z bardziej naturalnych konkurencji, to rodzi się pytanie: czy Kubańczyk faktycznie dotarł do niemal limitu ludzkich możliwości? Dzieciaki z ambicjami Mutazz Isa Barszim, Bohdan Bondarenko, ale też Derek Drouin, który ma równie bogatą gablotę z medalami – tak przedstawia się najlepsza trójka skoczków wzwyż minionej dekady. Czy możemy mówić o nich, że należą do niespełnionego, tudzież nie najlepszego pokolenia? Nigdy w życiu. – 2,40 to granica, którą ci najlepsi skoczkowie w ostatnich latach byli w stanie osiągać – z punktu widzenia historii to kapitalne wyniki – mówi nam Tomasz Spodenkiewicz, statystyk lekkoatletyczny prowadzący konto Athletics News na Twitterze. Biorąc pod uwagę wyniki z pierwszej dekady XXI wieku, czy też końcówki lat 90, tym chłopakom naprawdę trudno coś zarzucić. Szczególnie kilka lat temu, poziom skoku wzwyż prezentował się naprawdę okazale. I mogło być jeszcze lepiej, ale przyszły problemy zdrowotne. Spodenkiewicz: – Na pewno ostatnio obserwowaliśmy bardzo zdolne pokolenie. W jednym roku padło kilka wyników ponad 2,40. Skok wzwyż jest też jednak konkurencją kontuzjogenną. Może się wydawać zawodnikowi, że skoro zrobił progres o wiele centymetrów, to z czasem będzie coraz łatwiej i lepiej. Ale często okazuje się, że ograniczeniem jest zdrowie. Choćby historia polskiego skoku wzwyż jest pełna talentów, którym zabrakło szczęścia w tej kwestii. Bondarenko w ciągu ostatnich lat wypadł właśnie z tego powodu ze światowej czołówki. Ostatni medal wielkiej imprezy zdobył na igrzyskach w Rio (brąz), w ubiegłym roku jego najlepszy wynik to 2,31. Z mistrzostwa świata w Dausze musiał się wycofać z powodu urazu, którego doznał po pierwszym skoku eliminacyjnym. Niedługo skończy też 31 lat, więc o odbudowę dawnej formy może być ciężko. – On technicznie skakał bardzo źle. I to mogło być przyczyną tych kontuzji – dodaje Partyka. Artur Partyka: Mój rekord czeka na pogromcę Ciekawe spojrzenie, jeśli chodzi o Bondarenko miał redaktor Petruczenko: – Ukraina to naród wyjątkowo sposobny do sportu, ale to też współcześnie jeden z krajów, które biją rekordy jeśli chodzi o liczbę osób startujących na dopingu – i to tych na najwyższym poziomie. I właśnie co do Bondarenko: widać nawet dla laika, że to nie jest facet, którego noga niesie, jak żadnego innego. Choć nie można mu niczego zarzucać. Natomiast Sotomayor to jednak miał. Barszim też ma wprost zwierzęcą zdolność, jeśli chodzi o skoczność. W przypadku Barszima naprawdę zabrakło niewiele. Kiedy w 2014 roku skakał 2,42, było widać że jego przewyższenie pozwoliłoby pobić rekord świata. Kilka razy próbował. Ale choć brakowało niewiele – nie skończyło się powodzeniem. – Właściwie gdyby nie kontuzja Mutazza dwa lata temu, to podejrzewam że on już by wynik Sotomayora atakował w zeszłym roku. A do tego fakt, że ten sezon będzie przejściowy, może oszczędzić zawodników i pomóc im się zregenerować. Nie przekreślajmy go, również pod kątem rekordu świata. Wbrew pozorom, czas pracuje na jego korzyść – mówi Partyka. Z tym, że w Katarczyku wciąż drzemią olbrzymie możliwości, zgadza się również Spodenkiewicz: – Mutazz bardzo mało startował w zeszłym roku, ale kiedy przyszły mistrzostwa świata, to zrobił te 2,37 i wygrał. Pytanie, czy gdyby miał rywala, który też skoczyłby 2,37, to byłby w stanie podnieść poprzeczkę o dwa centymetry i ją pokonać? Niewykluczone. Mimo tych pochwał można przypuszczać, że Barszim szczyt swoich czysto fizycznych możliwości ma już za sobą. Ten sportowcy osiągają w wieku dwudziestu-kilku lat. Mówimy też o skoku wzwyż, który od zawsze premiował młodość. Katarczyk tego okresu nie przespał, wręcz przeciwnie, pod względem triumfów w wielkich imprezach, brakuje mu tylko złota igrzysk olimpijskich – do zdobycia którego będzie faworytem w Tokio. Fizyczność jest jednak tylko jedną ze składowych sukcesu w sporcie. Jasne, Barszim w Tokio 2021 będzie miał już 30 lat, ale po jego stronie będzie też przecież stało doświadczenie. A doświadczenie generuje spokój oraz pewność siebie, które w przypadku zadania, jakim jest atak na niespotykaną wcześniej wysokość, mogą okazać się bezcenne. Tak więc: nie oczekujmy cudów, ale nie skreślajmy go. Partyka: – Oprócz tej bariery fizycznej, istnieje też bariera psychiczna. Jeśli stawiamy sobie bardzo wysoko poprzeczkę i atakujemy wynik na rekord świata, to już się w głowie koduje: nikt tego nie skoczył, ja mogę być pierwszy! I to może powodować nastawienie, które nas trochę zdemobilizuje. Z drugiej strony, ze strony możliwości fizyczne, dwa i pół metra to bardzo wysoko. Nic dziwnego, że jeszcze nie pada… jeśli nie uda się Barszimowi, to wydaje mi się, że będziemy musieli poczekać na kolejną generację. Lekka nigdy nie zwalnia Porównywanie skoku o tyczce ze skokiem wzwyż? Nie trzeba bystrego umysłu i celnego oka do zauważenia, że mówimy o dwóch kompletnie innych konkurencjach. Porównywać ich nie zamierzamy, ale warto wspomnieć postać Armanda Duplantisa. Szwedzki lekkoatleta pobił niedawno rekord świata ze stadionu Sergieja Bubki, który został ustawiony dokładnie w tym samym roku, z którego pochodzi wyczyn Sotomayora, czyli 1993! Oczywiście Bubkę – choć tylko w hali – zdążył prześcignąć też Renaud Lavillenie, ale przyjrzyjmy się tej sytuacji: mamy giganta, który zyskał miano najlepszego w swoim fachu w historii. Mijały lata i nikt nie był w stanie mu w pełni dorównać, aż przyszedł gość, którego możliwości sięgają jeszcze wyżej. Czyli Duplantis. Może skok wzwyż wciąż czeka na kogoś takiego? Może wynik Sotomayora, czy nawet 2,50 są absolutnie osiągalne? – Na fenomena jak Duplantis skok o tyczce musiał trochę poczekać, bo przecież Bubka skończył karierę w 2000 roku. Barszim też kimś takim poniekąd jest. Ale przyjście kolejnego zawodnika tego poziomu to pewnie kwestia z ośmiu, dziesięciu lat – twierdzi Partyka. Stanisław Szczyrba. Trener z charakteru, trener z sukcesami Przyjrzyjmy się jeszcze obecnemu młodemu pokoleniu. Czy znajdziemy w nim kogoś, kto wykazuje się wielkim potencjałem? Ciekawym zawodnikiem wydaję się być Kubańczyk Luis Zayas, mistrz świata juniorów z 2016 roku. – Strasznie mi się podobał na niektórych mityngach halowych. Rocznik 1997, więc nie jest jakoś strasznie młody, ale widziałem u niego trochę magii – z niczego, przy błędach technicznych, potrafił wystrzelić. Coś jak Sotomayor oraz młody Barszim. Istnieją zawodnicy o tej naturalnej skoczności i Zayas to ma – zauważa Spodenkiewicz. Warto też wspomnieć o Danile Łysienko, który ma 22 lata i już skoczył 2,40, ale to też kolejny zamieszany w przekręty rosyjski sportowiec. W 2018 roku uniknął trzech kontroli antydopingowych, za co został zawieszony przez Athletics Integrity Unit i choćby w Tokio go raczej nie zobaczymy… Zayasa natomiast musimy traktować w kategorii co najwyżej nieoszlifowanego diamentu, nie kogoś kto w seniorskim skakaniu już swoje udowodnił. A od utytułowanego juniora do kozaka na wielkich arenach daleka droga. Rekordów świata juniorów pada w lekkiej atletyce sporo, ale wiele największych talentów po prostu przepada. Albo nakłada się na nich za dużą presję, albo gubi się gdzieś głowa, czy brakuje zdrowia. U Duplantisa zagrało wszystko. Miał dobre wzorce, obciążenia treningowe zostały do niego idealnie dobrane, a na dodatek ma jeszcze spore rezerwy i w kolejnych latach powinien nas niezmiennie zachwycać. Słowem zahaczmy jeszcze o piękniejszą stronę skoku wzwyż. Bo tam o optymizm zdecydowanie łatwiej, niż u panów, co zauważa Tomasz Spodenkiewicz: – Patrząc na tabele, poziom u kobiet może faktycznie wyglądać lepiej. Ja widzę bardzo duże możliwości u skoczków wzwyż, ale nie ma co się oszukiwać, że pewien szczyt mają za sobą. O żadnej z pań za to nie można tego powiedzieć. W każdych zawodach, przy odpowiednich warunkach i dyspozycji najlepsze zawodniczki mogą pobić życiówkę. Są na pewno na fali wznoszącej. Do tego obecna czołówka w skoku wzwyż kobiet jest bardzo młoda. Nie mówimy tylko o fantastycznej Jarosławie Mahuczich z rocznika 2001, która w Dausze skoczyła 2,04 m, przegrywając złoto ze względu na większą liczbę strąceń. Zaledwie 22 lat ma bowiem Vashti Cunningham, rok starsza jest Julija Łewczenko. Obie to medalistki mistrzostw globu. Nawet Maria Lasickiene w tym roku skończy 27 lat, a ze względu na to, że z przyczyn od niej niezależnych nie startowała w Rio, nie powinno brakować jej motywacji. Męski skok wzwyż takim urodzajem talentu pochwalić się nie może. I choć Barszima stać jeszcze na wiele, to do nowej epoki w tej konkurencji zabierze nas pewnie jedno z następnych pokoleń. Rekord Javiera Sotomayora? Bondarenko się przeliczył, mówimy o kosmosie! A kogo stać na lot w kosmos? Być może właśnie dżentelmena, którego nazwiska jeszcze nie poznaliśmy. KACPER MARCINIAK SPONSOREM POLSKIEJ LEKKIEJ ATLETYKI JEST PKN ORLEN Fot.
Skoczność w piłce siatkowej. W artykule omawiamy w jaki sposób poprawić skoczność w piłce siatkowej. Przedstawiamy rady i wskazówki, jakie mogą się przydać każdej osobie trenującej siatkówkę amatorsko lub zawodowo. W artykule dowiesz się o tym jak poprawić skoczność w drużynowej dyscyplinie nr 2 w Polsce, czyli w "siatkówce".
Trening skocznościowy dla siatkarzy program skocznościowy mający na celu rozwinąć włókna szybkokurczliwe mięśni nóg. Różnego rodzaju przysiady Przysiad bułgarski: Umieść jedną ze stóp np. na krześle stojącym za Tobą. Ugnij drugą nogę tak aby kolano tej spoczywającej na krześle zbliżyło się do podłogi (podobnie jak w wykroku). Z tej pozycji poprzez napięcie mięsni pośladkowych oraz odepchnięcie się z piety nogi pozostającej na ziemi powróć do pozycji wyjściowej. Wykonaj tyle ile możesz powtórzeń, następnie zmień położenie nóg i powtórz ćwiczenie. Podobnie jak w przypadku wykroków, zwróć uwagę na zachowanie wyprostowanej postawy tułowia. Przysiad narciarski Stań oparty plecami o ścianę. Stopy powinny się znaleźć w odległości około 30 cm od ściany. Opierając plecy o ścianę obniż ciało około 5 cm i w takiej pozycji wytrzymaj 20 sekund. Od razy po upływie tego czasu obniż ciało o kolejnych 5 cm i znowu wytrzymaj 20 sekund. Powtórz to jeszcze trzy razy, obniżając ciało łącznie około 25-30 cm i wytrzymując łącznie 100 sekund. W ostatniej pozycji kolana powinny być nieco wyżej niż główka kości biodrowej (górna krawędź uda przy ścianie niżej niż przy kolanie). Jeżeli ćwiczenie to sprawia trudności, można skrócić na początku czas każdej z faz do 5-10 sekund i starać się wydłużać na następnych treningach. Przysiad z kolegą na plecach Tego chyba nie trzeba tłumaczyć. Wznosy na palce z kolegą na plecach.... Tego chyba nie trzeba tłumaczyć. Step Up Klik Wykroki Jest to ćwiczenie angażujące większość mięsni dolnej partii ciała, najlepiej jednak kształtuje mięsnie ud i pośladków. Stań wyprostowany z rękami opuszczonymi wzdłuż tułowia. Wykonaj wykrok naprzód prawą nogą, a następnie obniż lewe kolano niemal do podłogi. Zwróć uwagę aby być całkowicie wyprostowanym - nie wolno pochylać tułowia do przodu. Barki powinny być odwiedzione w tył, szyja wyprostowana, a wzrok skierowany dokładnie przed siebie. Z pozycji wykrocznej odepchnij się z pięty prawej stopy powracając do pozycji wyjściowej. Następnie wykonaj dokładnie tak samo wykrok i powrót lewą nogą. Powtarzaj do momentu gdy nie jesteś w stanie poprawnie wykonać kolejnego powtórzenia. Przysiad na krzesło Stań około pół metra od krzesła, tyłem do niego. Stopy rozstaw na szerokość barków lub nieco szerzej. Utrzymując cały czas plecy w pionie, powoli opuszczaj pośladki do dołu i w tył na krzesło. Wzrok powinien być cały czas zwrócony w jakiś punkt na przeciwległej ścianie, na poziomie oczu w pozycji stojącej. W trakcie całego ćwiczenia łopatki powinny być ściągnięte do tyłu a pierś wypięta w przód. Gdy pośladki dotkną krzesła, odwróć ruch i powróć do pozycji wyjściowej, odpychając się zawsze z pięt, nigdy z palców. Wspięcia na krzesło Stań twarzą do krzesła. Ustaw stopę pewnie na krześle i odpychają się pietą stopy stojącej na krześle wznieś ciało do góry. Powoli opuść drugą nogę na podłogę, zamień stopy na krześle i powtórz ćwiczenie. Skoncentruj się na pracy nogi stojącej na krześle, na napięciu pośladków oraz mięsni dwugłowych ud. Jak niemal zawsze, utrzymuj tułów w pozycji wyprostowanej, nie pochylaj się do przodu. Żuraw Unoszenie tułowia z opadu Przykładowy trening dwa razy w tygodniu Trening podzielony na dwa treningi po jednym dniu, wykonywany raz w tygodniu - to znaczy np. w wtorek trening nr 1 i w piątek trening nr 2 TRENING 1 I. Przysiad pełny ze sztangą na barkach 5 powtórzeń z ciężarem ok 85% II. Przysiad ze sztanga na barkach 3 powtórzenia z ciężarem ok 50% Ćwiczenie wykonujemy z obciążeniem ok 50% ciężaru maksymalnego .Bardzo szybkie zejście w dół i dynamiczny powrót bez żadnej akcent na sile reaktywna- uczymy sie wchłaniać sile i szybko ja zastosować w przeciwnym kierunku. III. Wyskok ze sztangą na barkach 5 powtórzeń z ciężarem ok 20% Po każdym wyskoku reset- krótka przerwami znowu - jak najszybsze zejście i natychmiastowy wyskok. IV. Skok przez płotki ustawione blisko siebie 5 powtórzeń dynamiczne wyskoki w górę, nie w dal V. tzw. Żuraw 6 powtórzeń Klęk prosty na miękkim podłożu( materac, poduszka itd) stopy zaparte o nieruchomy i stabilny przedmiot , bądź korzystamy z pomocy partnera, który przytrzymuje nam piety. Z tej pozycji kontrolowany opad tułowia( prostego) do podłogi i jak najszybszy powrót bez żadnej przerwy. Możemy pomagać sobie poprzez dynamiczne odepchniecie od podłoża. TRENING 2 I. Przysiad bułgarski ze sztangą 5 powtórzeń na 1 nogę Przysiad bułgarski ze sztanga/hantle na jednej nodze- druga oparta z tyłu na ławeczce. Przysiad do pozycji, kiedy miedzy udem a podudziem bedzie ok 90* , 5 sekund przerwy i dynamiczny powrót. Ciężar taki ,aby piąte powtórzenie było wykonane z wysiłkiem. II. Przysiad równoległy ze sztanga na barkach 3 powtórzenia z obciążeniem ok 50 % CM Szybkie zejście w dół , przerwa 3 sekundy i dynamiczny powrót. Tu skupiamy sie nad siła wybuchowa - pomijamy cykl rozciągniecie skurcz( z 1 treningu) i pracujemy nad tym co najsłabsze( łatwo to zauważyć gdy wykonujemy wyskok dosiężny z miejsca po jak najszybszym ugięciu kolan , a po nim wyskok z pozycji zatrzymanej. Oczywiście lepszy Bedzie ten pierwszy ponieważ angażujemy cykl rozciągniecie skurcz- korzystamy z siły zgromadzonej przez mięsnie antagoniczne. III. wyskoki prawa noga/lewa noga 5 powtórzeń na 1 nogę z obciążeniem ok 10% wagi ciała trzymamy w rękach hantle wykonując wyskoku ze zmianą nóg w powietrzu- żadnej przerwy. Pracujemy rękoma jak przy biegu. IV. Wskoki i zeskoki z podwyższenia na jednej nodze 5 powtórzę na 1 nogę( 5 x prawa potem lewa) Po każdym zeskoku reset. Szybkie ugięcie i dynamiczny wyskok. V. dynamiczne unoszenie tułowia z opadu 3 sekund przerwy przy max skurczu( góra) i powrót- 6 powtórzeń. Odstępy między ćwiczeniami - 2min Odstępy między obwodami - 3 min Wygląda to tak: robimy 5 ćwiczeń (każde po określonej liczbie powtórzeń, między każdym 2 min przerwy) - to jest jeden obwód w tyg 1 wykonujemy 3 obwody czyli 15 ćwiczeń (między każdym obwodem czyli pięcioma ćwiczeniami 3 min przerwy)
Spike w siatkówce może być wykonywany w różnych sytuacjach, takich jak atak z lewej czy prawej strony siatki, atak głęboki czy krótki, atak z woleja czy z wnęki. Istotne jest właściwe ustawienie się w zależności od sytuacji, aby zapewnić sobie najdogodniejsze warunki do uderzenia piłki.
Obserwacje sportowców wysokiej klasy wskazują na to, że w kolejnych latach treningów ich skoczność nie wzrasta istotnie. Jest to szczególnie zaskakujące u sportowców reprezentujących niektóre zespołowe gry sportowe (min. siatkówka, koszykówka, piłka ręczna), którzy w ramach meczów i treningów wykonują bardzo dużą ilość różnego rodzaju skoków. Dodatkowo często stosują oni w ramach zajęć uzupełniających ćwiczenia skocznościowe. Czy oznacza to, że poprawienie skoczności u doświadczonych zawodników nie jest już możliwe? Jeżeli mamy do czynienia z zawodnikami o długim stażu treningowym i wysokim poziome skoczności być może tak, ale u wielu innych – zdecydowanie nie. Dlaczego więc trening skoczności nie przynosi zamierzonych rezultatów i jak w takim razie powinno się postępować przy zwiększaniu tej zdolności? Jeżeli u zawodników wysokiej klasy wystąpiła stabilizacja skoczności, to dalsze stosowanie w procesie treningowym różnego rodzaju skoków nie wpłynie wyraźniej na jej poprawę, gdyż stały się one dla nich bodźcami swoistymi. Jak wiec postępować w takiej sytuacji ? W artykule pt. „Czy skoczność jest tożsama z mocą kończyn dolnych?” przedstawiono badania naukowców, którzy na podstawie wieloletnich testów z wykorzystaniem platformy dynamometrycznej, stwierdzili że skoczność w dużej mierze jest zależna od siły kończyn dolnych (głównie mięśni prostujących w stawach kolanowych i biodrowych). Chcąc więc poprawić skoczność powinniśmy skoncentrować się na zwiększeniu siły mięśni kończyn dolnych oraz tułowia. O ile zwiększenie mocy jest możliwe poprzez stosowanie różnego rodzaju ćwiczeń, to poprawienie skoczności bez stosowania ćwiczeń ukierunkowanych na zwiększanie siły jest bardzo trudne. Potwierdzają to wyniki badań, w których poszukiwano zależności pomiędzy rodzajem treningu a przyrostem skoczności i mocy. W jednych z nich stwierdzono, że po 6 tygodniach systematycznych treningów istotna poprawa skoczności (8,1 %) wystąpiła tylko w grupie, której trening był ukierunkowany na siłę. Moc maksymalna kończyn dolnych wzrosła zarówno w tej grupie (o 18 %) jak i w grupie trenującej szybkość (0 %) (Bartosiewicz 1989). O tym, że można zwiększyć skoczność i moc poprzez samo zwiększanie siły, bez stosowania ćwiczeń skocznościowych, świadczą wyniki innego eksperymentu. Wśród zawodników, którzy w okresie 3 tygodni wykonali 12 treningów (5 tradycyjnych treningów siłowych bez skoków oraz 6 treningów składających się z dynamicznych odbić kończynami dolnymi z wykorzystaniem trenażera wahadłowego) skoczność wzrosła 7,7 %, a moc maksymalna o 12,7 %. W tym czasie siła maksymalna nóg wzrosła o 9,8 %, a ciężar maksymalny w przysiadzie ze sztangą na barkach zwiększył się o 19,3 % (Trzaskoma 1994). W innym eksperymencie wykazano, że w treningu w którym siła maksymalna mięśni kończyn dolnych nie zmieniła się istotnie, pomimo znacznego przyrostu mocy, skoczność nie uległa poprawie (Trzaskoma i Trzaskoma 1994). Warto zauważyć jednak, że większość eksperymentów wykazała, że poprawa skoczności związana jest bardziej ze wzrostem siły rozwijanej przy pokonywaniu dużych obciążeń ze stosunkowo niskimi prędkościami (np. wzrost ciężaru maksymalnego w przysiadzie ze sztangą na barkach), a więc tak naprawdę mocy przejawianej w strefie dużego oporu, niż siły maksymalnej mierzonej w warunkach statycznych. Bardzo pouczające są wyniki kolejnych badań, które dowodzą że wykonanie bardzo dużej liczby skoków może nie zwiększyć istotnie skoczności. Co ciekawsze, dotyczy to także początkujących sportowców. W eksperymencie tym 14-15 letnich siatkarzy podzielono na dwie grupy. Pierwsze z nich oprócz normalnego treningu specjalistycznego, przez 3 miesiące poddawana została dodatkowemu treningowi plyometrycznemu z częstością 2 razy w tygodniu. Składał się on z 160 skoków, w tym 60 wyskoków pionowych po zeskoku w głąb. Pomimo wykonania tak dużej liczby skoków w porównaniu z grupą kontrolną (w ciągu 12 tygodni 3840 skoków, w tym 1440 po zeskoku w głąb) zbadany przyrost skoczności w stosunku do niej był niewielki (mniej niż 5 %) i nieistotny statystycznie (Carvalho i wsp. 1998). W innym eksperymencie, u studentów poddanych 4 tygodniowemu treningowi (5 razy w tygodniu po 6 serii złożonych z 15 wyskoków), nie zanotowano istotnego wzrostu skoczności (Fidelus i wps. 1996). Powyższe wyniki badań świadczą o znikomym wpływie ćwiczeń skocznościowych na poprawę skoczności, szczególnie u sportowców, których treningi specjalistyczne obfitują w różnego rodzaju wyskoki. Jak więc trzeba postępować przy zwiększaniu skoczności? Zarówno badania jak i praktyka trenerska wskazują, że przede wszystkim powinno dążyć się do zwiększenia siły oraz mocy „siłowej” mięśni kończyn dolnych (głownie prostowników w stawach kolanowych i biodrowych) oraz tułowia (pamiętając o tym, że odgrywa on także znacząca rolę podczas wyskoku). Istotne jest także aby ćwiczenia wykonywane w celu zwiększenia skoczności były nastawione na jakość, a nie na ilość. Muszą odbywać się one z maksymalnym zaangażowaniem, a wyniki osiągane w każdym z powtórzeń mają być zbliżone do maksymalnego. Powinno zatem stosować się mniejszą ilość powtórzeń w serii oraz większe przerwy odpoczynkowe pomiędzy seriami, aby ćwiczenia skocznościowe nie przerodziły się w ćwiczenia kształtujące wytrzymałość siłową. Nie można zapomnieć jednak, że skoczność jest zdolnością w dużym stopniu uwarunkowaną genetycznie i zwiększenie jej o np. 25-30 % raczej nie będzie możliwe. Jednak przy odpowiednio zaplanowanym treningu 10 % przyrost skoczności jest założeniem możliwym do zrealizowania, a w wielu dyscyplinach może on wpłynąć na wzrost poziomu sportowego zawodnika (np. piłka siatkowa, piłka koszykowa czy skoki lekkoatletyczne). Opracowano na podstawie: 1. Trzaskoma Z., Trzaskoma Ł. 2001. Kompleksowe zwiększanie siły mięśniowej sportowców. Biblioteka Trenera. Warszawa. 2. Bartosiewicz G. 1989. Biomechaniczna analiza możliwości siłowo-szybkościowych kończyn dolnych i tułowia człwowieka. AWF. Warszawa. 3. Trzaskoma Z. 1994. Wykorzystanie trenażera wahadłowego w zwiększaniu możliwości siłowo-szybkościowych mięśni kończyn dolnych człowieka. Biology of Sport, Suplement 6: 1-119. 4. Trzaskoma Z., Trzaskoma Ł. 1999. The effect of plyometric and weight training on leg strength and vertical jump performance. Proc. 2nd International Conference on Weightlifting and Strenght Training, Lee, PJK (ed.), Ipoh, Marsylia, s. 101. 5. Carvalho C., Marques A., OlivieiraJ., Morais 1998. Evaluation of load intnsity (60 vs 90 IHD) in plyometric training programs. Conference Book of International Conference on Weightlifting and Strenght Training. K. Hakkinen (ed.) Lahti, Finland, s. 307 – 308. 6. Fidelus K., Mastalerz A., Ostrowska E., Urbanik Cz., Wychowański M. 1996. Zmiana mocy i siły mięśniowej pod wpływem treningu skocznościowego. Materialy XIII Szkoły Biomechaniki, Poznań, Monografia nr 330 (red. Dworak), s. 171 – 176. trening skoczności trening skoczności trening skoczności

1. jak to się nazywa po wtf'owsku ?? poczekaj, aż się Gizmo zlituje i Ci odpisze. 2. długo się tej techniki uczyliście ? nie pamiętam - to dawno temu było. 3. Jak poprawić skoczność ? (w podanym wyżej linku był link do strony pztkd, ale tam nie moge nigdzie znaleźć tego artykułu ) wchodzisz na [link widoczny dla zalogowanych

Odpowiedzi Ćwiczenia na nogi, wzmocnij nogi. Dużo skacz, ćwicz naskok do ataku i blok. Mi to pomaga. :)) Orlooo odpowiedział(a) o 21:39 Jeśli jesteś powyzej 16/18 lat, to proponuje obciążniki na kostki (barki), i poskakac troche, pozniej je zdjąć i podziwiać również skakać na skakance (bardzoooo pomaga). Dobrą sprawą są tez przeskoki, np. przez latem skok w dal do piaskownicy <-- żart Ja zaczęłam chodzić na palcach tak jak to mówił Szamponi...poskutkowało! mam lepszą skoczność :) blocked odpowiedział(a) o 19:50 zimą jest trudniej, ale wiosną i latem musisz wziąść piłkę i grać pod blokiem to najlpeszy pomysł[LINK] Uważasz, że ktoś się myli? lub
16 wrze | Siatkówka. Talent, który skakał jak kangur. Przedwcześnie przerwana podróż Arkadiusza Gołasia. Od śmierci Arkadiusza Gołasia minęło już 18 lat (fot. PAP) Sara Kalisz obserwuj. 24 lata, chwilę wcześniej ślub i podpisanie kontraktu z jednym z najlepszych klubów siatkarskich w Europie. Jedyne, co zostało, to ponad Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść ten tekst przeczytasz w 4 minuty Odwarstwienie siatkówki to schorzenie oka, które polega na oddzieleniu warstwy siatkówki od tęczówki. Choroba często przebiega bezobjawowo, a w konsekwencji może powodować zaburzenia lub utratę wzroku. Cukrzyca, krótkowzroczność oraz AZS należą do grup ryzyka. Odwarstwienie siatkówki to nagły stan wymagający pilnej interwencji specjalisty. Shutterstock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Czym jest odwarstwienie siatkówki? Odwarstwienie siatkówki - objawy Odwarstwienie siatkówki - grupy ryzyka Odwarstwienie siatkówki - podział Leczenie odwarstwienia siatkówki Czym jest odwarstwienie siatkówki? Odwarstwienie siatkówki to dolegliwość, w której warstwa siatkówki oddziela się od struktur oka określanych nabłonkiem barwinkowym. Siatkówka - jest elementem gałki ocznej, która znajduje się w jej wnętrzu, umożliwia dzięki fotoreceptorom odbieranie świata zewnętrznego za pomocą wzroku. Na początku dolegliwość ta nie daje żadnych objawów, może ograniczać się do lokalnego obszaru siatkówki, a z czasem postępuje i prowadzi do jej całkowitego odwarstwienia. Konsekwencją tego schorzenia może być pogorszenie wzroku, a nawet jego całkowita utrata. W grupie ryzyka są cukrzycy oraz pacjenci z atopowym zapaleniem skóry. Ważne! Odwarstwienie siatkówki to stan nagły wymagający natychmiastowej interwencji lekarza. Poznanie objawów tej choroby pomaga szybciej ją zdiagnozować. Odwarstwienie siatkówki - objawy Odwarstwienie siatkówki przebiega bezobjawowo oraz bezboleśnie i często jest wykrywane po kilku latach, bo wcześniejsze objawy choroby są lekceważone. Typowym sygnałem choroby są pojawiające się w polu widzenia błyski, mroczki i kształty, których częstotliwość nasila się. Jednak w odwarstwieniu siatkówki istnieje podział objawów na podmiotowe i przedmiotowe. Symptomy przedmiotowe odwarstwienia siatkówki to: niskie ciśnienie wewnątrzgałkowe, na skutek hipotonii gałki ocznej, przedarcie siatkówki czyli pojawienie się na powierzchni pęcherza czerwonego otworu, nierówny i szarobiały pęcherz uniesionej siatkówki znajdujący się na dnie oka, obecność w ciele szklistym rozproszonych barwników. Natomiast do objawów podmiotowych zaliczamy: poruszanie się podczas ruchów oka obiektów, które rzucają cień na siatkówkę i przypominają swoim wyglądem pajęczynki, liczne czarne lub czerwone kropki oraz obrączkowe zmętnienie, obecność w polu widzenia błysków światła, inaczej nazywanych fototopsjami - jest to zazwyczaj wczesny objaw odwarstwienia siatkówki, obniżoną ostrość wzroku, ubytki w polu widzenia wskazujące jednoznacznie na odwarstwienie siatkówki,w skrajnych przypadkach powstaje tzw. "zasłona przed okiem", która lubi się rozrastać. Jeżeli zauważasz u siebie niepokojące objawy warto skonsultować się z okulistą. Na Medonet Market możesz kupić specjalistyczną konsultację z niezbędnymi badaniami w kierunku schorzeń siatkówki. Odwarstwienie siatkówki - grupy ryzyka Odwarstwienie siatkówki może pojawiać się u osób, które cierpią na krótkowzroczność, a także takich, które są po zabiegu zaćmy - w tej grupie pacjentów może dochodzić do odwarstwienia siatkówki w wyniku wysiłku fizycznego. Innymi częstymi przyczynami odwarstwienia siatkówki mogą być: wiek - z biegiem lat zmienia się struktura siatkówki, która ulegać może osłabieniu; uraz, zespół wysiękowy błony naczyniowej, bezsoczewkowość, zapalenie siatkówki, schorzenia naczyń (np. guzy), zwyrodnienie: kraciaste lub szponiaste, zwyrodnieniowe rozwarstwienie siatkówki, tylne odłączenie ciała szklistego o charakterze ostrym. Badanie genetyczne w kierunku zwyrodnienia siatkówki możesz wykonać w sposób wysyłkowy. Materiał do badania pobierasz samodzielnie w domu i wysyłasz go do odpowiedniego laboratorium. Po 6-7 dniach możesz odebrać wyniki. Profilaktycznie na problemy ze wzrokiem warto stosować Borówkę z luteiną+ na wzrok - suplement diety dostępny w opakowaniu zawierającym 90 kapsułek. Odwarstwienie siatkówki - podział Odwarstwienie siatkówki możemy podzielić na przedarciowe oraz nieprzedarciowe (trakcyjne, wysiękowe). PRZEDARCIOWE ODWARSTWIENIE SIATKÓWKI Występuje na skutek przerwania siatkówki, które uniemożliwia przedostawanie się cieczy podsiatkówkowej z ciała szklistego do obszaru podsiatkówkowego. Ten rodzaj odwarstwienia dosyć często współistnieje z przedarciami siatkówki oraz ostrym tylnym oderwaniem ciała się zwykle u pacjentów po urazach, z chrobami układowymi, afakią lub pseudofakią i krótkowzrocznością. Przedarciowe odwarstwienie siatkówki objawia się podmiotowo, czyli: pogorszeniem widzenia, ubytkami w polu widzenia, błyskami i mętami w oku. NIEPRZEDARCIOWE ODWARSTWIENIE SIATKÓWKI Nieprzedarciowe trakcyjne odwarstwienie siatkówki określa sytuacja, gdy sensoryczny fragment siatkówki jest oddzielany od nabłonka barwnikowego na skutek kurczu błony szklistkowo-siatkówkowej. Może występować z powodu ostrego zapalenia wewnątrzgałkowego, uszkodzenia tylnego odcinka oka, u cukrzyków z retinopatią proliferacyjną lub wcześniaków z retinopatią. Objawia się: brakiem błysków i mętów, siatkówką o gładkiej powierzchni, na której nie znajdują się żadne dziury ani otwory, wolno rozwijającymi się ubytkami w polu widzenia, trakcją szklistkowo-siatkówkową. Natomiast nieprzedarciowe wysiękowe odwarstwienie siatkówki cechuje przedostawanie się płynu naczyniówki do przestrzeni podsiatkówkowej przez uszkodzoną tęczówkę. Wysiękowe odwarstwienie może pojawiać z powodu obecności guzów, zapalenia (np. tylnego odcinka twardówki, martwiczego siatkówki), nadciśnienia, zatrucia ciążowego czy tworzenia się nowych naczyń. Charakteryzuje się: lukamiw polu widzenia, które rozwijają się szybko, wypukłym odwarstwieniem siatkówki, gładką powierzchnią siatkówki, ruchomością siatkówki. Leczenie odwarstwienia siatkówki Leczenie przedarciowego odwarstwienia siatkówki - konieczne jest leczenie operacyjne. Są to zazwyczaj zabiegi zewnątrzgałkowe, w których wykonuje się wszczep zewnątrzgałkowy (taśma silikonowa) przyszywanego do ściany gałki ocznej. Inną metodą jest drenaż płynu podsiatkówkowego, który powoduje zamknięcie otworów siatkówki i stworzenie połączenia siatkówki z podłożem i obniżenie trakcji szklistkowo-siatkówkowej. Niekiedy drenaż łączy się z aplikowaniem do oka gazu, aby docisnąć i podtrzymać odwarstwioną siatkówkę (gaz ten wchłania się samoistnie). Gdy dojdzie do dużego uszkodzenia siatkówki lub krwotoku do wnętrza gałki ocznej, wykonuje się: witrektomię z endotamponadą - pomagającą usunąć żelową substancję znajdującą się w oku orazuwolnienie siatkówki od pociągających ją błon przedsiatkówkowych i podsiatkówkowych; Jak zachować się po operacji? Pacjent będący po operacji odwarstwienia siatkówki powinien: powstrzymywać się od obciążającejaktywności fizycznej (czas określa lekarz), pozostawać (czasem) w określonej przez lekarza pozycji przez pewien czas, regularniewykonywać badania kontrolne, pamiętać o przyjmowaniu leków według zaleceń lekarza. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Źródła Domowy Poradnik Medyczny, PZWL Odwarstwienie siatkówki Dziedziczna dystrofia siatkówki - choroba, która odbiera wzrok najmłodszym Dziedziczna dystrofia siatkówki jest główną przyczyną dziedzicznej ślepoty w świecie zachodnim i drugą najczęstszą przyczyną obniżonej ostrości wzroku u dzieci.... Zastąpiono uszkodzone komórki siatkówki Naukowcom udało się wszczepić komórki macierzyste w miejsce uszkodzonych komórek siatkówki u królików cierpiących na zwyrodnienie plamki żółtej – informuje... Przeszczep komórek siatkówki Udało się przeszczepić ślepym myszom czopki - komórki siatkówki, odpowiedzialne za widzenie barw - informuje New Scientist. Ślepe myszy widzą dzięki specjalnym komórkom siatkówki Ślepe myszy mogą widzieć dzięki obecności w siatkówce trzeciego rodzaju światłoczułych komórek - wynika z amerykańskich badań, które publikuje czasopismo Neuron.... Zamknięcie tętnicy środkowej siatkówki Zamknięcie tętnicy środkowej siatkówki zalicza się do jednej z najcięższych chorób. Jej najczęstszą przyczyną jest przedostanie się do tej tętnicy skrzepików... Helena Żygulska-Mach Jak korzystać z opieki medycznej w dobie koronawirusa? Szybkie rozprzestrzenianie się koronawirusa COVID-19 oraz wprowadzenie szeregu obostrzeń w kraju spowodowały, że placówki medyczne również musiały przeorganizować... Tatiana Naklicka | Onet. Jaskra pierwotna otwartego kąta Jaskra pierwotna otwartego kąta to najczęściej atakująca odmiana jaskry. Diagnozuje się ją u 1/200 osób powyżej 40. roku życia. Częstość zachorowań zwiększa się z... Helena Żygulska-Mach Upośledzenie wydzielania łez Upośledzenie wydzielania łez jest przyczyną przykrych dolegliwości, spowodowanych wysychaniem spojówek i rogówki oraz pozbawionych naturalnej ochrony przez łzy.... Helena Żygulska-Mach Zaburzenia ustawienia i ruchów oczu U zdrowego człowieka obie gałki oczne poruszają się zgodnie w różnych kierunkach dzięki pracy mięśni wprawiających w ruch każde oko. W czasie patrzenia odruchowo... Helena Żygulska-Mach Zapalenie spojówek - rodzaje. Jak wygląda leczenie zapalenia spojówek? [WYJAŚNIAMY] Zapalenie spojówek to jedno z najczęstszych schorzeń oczu polegające na zapaleniu błony śluzowej powieki. Spojówki spełniają rolę ochronną oka, dlatego często... Tatiana Naklicka
  1. Улиսուዴህዲа ևդሽсምነешу
  2. Зоվуթубр ሕужεдр оτοኼωнал
    1. Иχ инуպуцθ е
    2. Бըлէкти τу ነ
    3. Գ քеσежοх
  3. Иቪιβ фислερени զожጣ
Jest w pełni oddany siatkówce i nie mówię tu tylko o zostawianiu serducha na boisku podczas meczów, ale również o tych wszystkich rzeczach, które robią różnicę w sporcie. Czyli o
Bez użycia maszynBez zadbania o tę cechę motoryczną nie ma co marzyć o łamaniu upragnionych barier. Na pierwszy rzut oka trening skoczka wzwyż i średniodystansowca wydaje się zupełnie nieporównywalny. Pierwszy to spec od techniki, który nie katuje się na obozach przygotowawczych morderczymi seriami i interwałami tak, jak biegacz. Czy to oznacza, że „skocznościowcy” mają łatwiejsze treningi? Nic bardziej mylnego. Wystarczy pół godziny intensywnych wyskoków z przysiadów, wieloskoków i skipów, by zmęczyć się bardziej niż dwugodzinnym wybieganiem. Ćwiczenia, które mają przyczynić się do wyższego skakania, to intensywne metody treningowe. Zależą one od takich uwarunkowań, jak wiek, płeć, stopień zaawansowania trenującego, u zawodowców decydują też szczegóły, np. wykończenie butów do siatkówki. Ćwiczenia rozwijające skoczność dzielą się na te koncentrujące się na sile odbicia i uniwersalne, dotyczące również wykończenia skoku. Co najważniejsze – do większości z nich nie jest potrzebny specjalistyczny sprzęt. Poprawa wybiciaW ćwiczeniach nakierunkowanych na mocne odbicie łączy się elementy siły (włożonej w odbicie) z szybkością (zgodnie z teorią pędu) w sposób wzajemnie się uzupełniający. Zalicza się do nich wyskoki z przysiadów głębokich i półprzysiadów. To ćwiczenia charakterystyczne dla skoczków narciarskich, którzy z pozycji kucznej wyprostowują nogi po uprzednim wybiciu. Dla wzmocnienia ramion można wyprostować je przy przysiadach i wycofać przy wybiciu. Kilka takich „wystrzałów” można wykorzystać jako mocny akcent na koniec treningu. Do ćwiczeń poprawiających siłę wybicia zalicza się trucht z wysokimi wymachami kolan w górę, przyspieszony bieg w miejscu, wspięcia i unoszenia łydek, rozciąganie i marsz z głębokimi wypadami. W tych ostatnich nie chodzi wyłącznie o jak najdłuższy wypad. Wręcz przeciwnie – lepiej wykonać krótszy, ale taki, który pozwoli na odpychanie się piętą z powrotem do pozycji stojącej. Jak połączyć wypady z wyskokami w prosty sposób? Z przysiadu lub półprzysiadu wykonuje się mocne odbicie w górę, a na koniec – lądowanie na wypadzie (popularny u skoczków telemark), zmieniając co próbę nogę wykroczną. Przy wspięciach wystarczy nam stopień lub profesjonalny step do ćwiczeń. Wolną piętą wspinamy się lub opuszczamy przy mocnej pracy łydek. WieloskokiWykonują je przede wszystkim biegacze, ale w rozgrzewkowej gamie ćwiczeń mają je też inni przedstawiciele „skocznych” dyscyplin. Wieloskoki i skipy to ćwiczenia, które warto umieścić w swojej rozgrzewce niezależnie od tego, czy jest wykonywana przed szybką jednostką biegową, czy meczem siatkarskim lub koszykarskim. Skipy wykonujemy w truchcie, na rozluźnionej partii mięśni. Wieloskoki to ćwiczenia angażujące wiele grup mięśniowych, możliwe do wykonania w różnych modyfikacjach. U biegaczy są nastawione na wydłużenie kroku, w wersji skocznej trenujący skupiają się na skierowaniu odbicia w górę. Istotne jest, by wieloskoki robić w pozycji rozluźnionej, z poprawną pracą rąk, bez skrętów tułowia tuż po wyskokach. Ćwiczenia w miejscuWykonujemy je seriami, do dziesięciu powtórzeń. Skoki na jednej nodze lub obunóż, z uniesieniem kolan na wysokość klatki piersiowej, rozwijają siłę zrywową i – jak na mocny akcent przystało –znacznie pobudzają układ nerwowo-mięśniowy. W przerwie między intensywnymi wyskokami w miejscu warto wpleść elementy gibkościowe lub trucht. ZeskokiZalecane są tylko dla zawodowców i tych, którzy nie mają problemów ze stawami skokowymi. Wykorzystuje się w nich zeskok z niewielkiej wysokości – poziomu ławki lub taboretu, po którym przybiera się pozycję głębokiego przysiadu. Z takiej pozycji, już po zeskoczeniu, wykonujemy mocne, obunożne odbicie.
W celu trenowania wyskoku siatkarskiego polecane są przysiady bułgarskie – polegające na przysiadzie z jedną nogą opartą na krzesło. Wszelkie ćwiczenia pozwalające rozciągnąć mięśnie łydek są w cenie podczas codziennego siatkarskiego treningu. Zaleca się również przed i po treningu wykonać sesję stretchingu czyli
Siatkówka to dyscyplina sportowa popularna zaraz po piłce nożnej. Każda drużyna składa się z 12 zawodników. Wygrywa ta drużyna, która uzyska 25 punktów. Siatkówka nie tylko uczy, jak grać zespołowo, ale też wpływa pozytywnie na nasze zdrowie. Dowiedz się, jak właściwie na nie wpływa. O czym trzeba pamiętać, planując po raz pierwszy trening i co składa się na strój? Siatkówka a zdrowie Siatkówka w ramach kursu sportowego poprawia: zwinność, skoczność i sprawność organizmu wydolność oddechową koncentrację samopoczucie Ponadto uczy dyscypliny, wiary w siebie czy we własne możliwości. Kształtuje także charakter i uczy współpracować w zespole. Nierzadko pomaga w budowaniu relacji międzyludzkich. Jak siatkówka wpływa na zdrowie? Koordynacja ruchowa i kondycja Piłka siatkowa jest dyscypliną sportową poprawiającą wydolność organizmu, a także koordynację ruchową oraz kondycję. Dzięki temu wpływa na całkowity aparat ruchowy człowieka. Wiąże się nie tylko z przyjemnością, ale także korzyściami zdrowotnymi. Szczególnie dla dzieci pozwala uzyskać płynność w bieganiu, skakaniu czy chodzeniu. Ponadto piłka siatkowa wpływa na kondycję. Pozwala wyrzeźbić mięśnie. Odstresowanie i koniec z cellulitem Gra w siatkówkę likwiduje nadmiar stresu i poprawia samopoczucie. Wszystko dlatego, że wytwarzane są endorfiny, a więc hormon szczęścia. Zdrowa rywalizacja natomiast sprawia, że każdy gracz chce dać z siebie wszystko i doprowadzić do zwycięstwa swojej drużyny. Pragniesz ujędrnić ciało i pozbyć się cellulitu? Jeśli tak, to ten sport jest dla Ciebie. Częste podskoki pozwolą pozbyć się problemu. Pośladki staną się odpowiednio jędrne. Co więcej, przez 45 minut treningu spala się około 500 kcal. Wzmocnienie siły mięśni Trening siatkówki pozwala zwiększyć siły oraz wytrzymałość mięśni. Wszystko dlatego, że pozycja siatkarska angażuje mięśnie. Wzmacnia się górne partie ciała, a także: ramiona brzuch uda ręce nogi Systematyczne granie pozwala uzyskać elastyczność mięśni. Wpłynie również pozytywnie na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy. Nauka współpracy Polska siatkówka, jak każda inna jest sportem zespołowym. Oznacza to, że wymaga współpracy w drużynie między zawodnikami. W celu zdobycia punktów i wygrywania wymagany jest kolektyw. Istotne są interakcje społeczne. Członkowie zespołu wzajemnie się motywują i zachęcają do gry, przez co jest budowana pewność siebie. Nauka współpracy pozwala budować pozytywne relacje, co może się przydać w przyszłości. Od czego zacząć przygodę z siatkówką? Aby rozegrać mecz siatkówki, potrzebny jest odpowiedni strój. Składa się na niego: koszulka – z krótkim rękawem bądź bez rękawów spodenki buty do siatkówki dresy siatkarskie rękawki nakolanniki siatkarskie Ważna jest również sportowa bielizna, a więc elastyczne skarpety lub podkolanówki siatkarskie. Zamiast uciskać, zabezpieczają łydkę oraz kostkę przed otarciami. Komfort i dobrą cyrkulację powietrza zapewniają za to żakardowe wstawki. Przy wyborze weź pod uwagę oddychający materiał, krój czy wzornictwo. Grę uprzyjemnią natomiast akcesoria, takie jak bidon, torba czy sportowy plecak, jak również piłka do siatkówki. Istnieje wiele powodów, dla których warto grać w siatkówkę. Jest nie tylko grą towarzyską, ale też łączy przyjemne z pożytecznym i wpływa pozytywnie na zdrowie i ciało. Warto przy tym pamiętać o rozgrzewce. Dziękujemy za ocenę artykułu Błąd - akcja została wstrzymana Polecane firmy Przeczytaj także
W tym artykule dowiesz się, jak prowadzić kartę punktową w siatkówce, aby mieć kontrolę nad wynikami i zapisywać statystyki zawodników. Zapewniamy również optymalizację SEO, a artykuł jest podzielony na osiem podobrazków z paragrafami o długości 80 słów każdy. Podstawy prowadzenia karty punktowej w siatkówce reserved Posty: 2 Rejestracja: 14 mar 2009, o 21:17 Płeć: K Wyskok Ile w ciągu roku da sie wyćwiczyc wyskoku,jakbym jakies ćwiczenia robiła?Polepszyć wyskok o 30 cm da się bez problemów czy to rezultat trudny do wyćwiczenia? ludi14 Posty: 139 Rejestracja: 20 kwie 2008, o 19:31 Płeć: M Re: Wyskok Post autor: ludi14 » 6 gru 2009, o 14:24 Zależy od talentu, wieku, wagi itp. 30 cm to nie dasz masz lat? Jeżeli masz do 18-19 lat dużo po prostu graj, ostrą siłownią nie ma wtedy co katować bo ci jeszcze gorzej na przyszłość będziesz uwagę na technikę wyskoku-odpowiednim wyjściem w góre można bardzo dużo zyskać. Jeżeli masz więcej niż te 18-19 to najlepsze proste rzeczy - płoteczki, dużo zapytać się jakiegoś nie licz na jakieś super wyniki od jest niezwykle trudno poprawić. reserved Posty: 2 Rejestracja: 14 mar 2009, o 21:17 Płeć: K Re: Wyskok Post autor: reserved » 6 gru 2009, o 15:41 Mam 15 15 min dziennie na skakance dałoby coś?Takie ćwiczenie chyba mogłabym robić w tym wieku,co? Kay Posty: 836 Rejestracja: 1 wrz 2007, o 14:12 Płeć: M Lokalizacja: Częstochowa Kontakt: Re: Wyskok Post autor: Kay » 6 gru 2009, o 15:50 reserved pisze:Mam 15 15 min dziennie na skakance dałoby coś?Takie ćwiczenie chyba mogłabym robić w tym wieku,co? Podobno skakanka daje niesamowite efekty. Kilkadziesiąt minut dziennie i fruwasz. AZS Częstochowa ludi14 Posty: 139 Rejestracja: 20 kwie 2008, o 19:31 Płeć: M Re: Wyskok Post autor: ludi14 » 6 gru 2009, o 19:42 Skakanka raczej na wytrzymałość przykład bokserzy dużo skaczą na skakance ,a im wyskok nie jest potrzebny Masz 15 lat więc dużo graj, najlepiej w sie pana od w-f czy trenera czy wszystko dobrze sie nie mieć też ćwiczenie mogę ci podać np cos takiego - bierzesz dwa hantle najlepiej do kilograma i markujesz atak. Polepszysz zasięg bo ciężej ci będzie sie skakać , ale też wzmocnisz siłe ataku. wianek07 Posty: 81 Rejestracja: 7 gru 2009, o 00:10 Płeć: M Re: Wyskok Post autor: wianek07 » 10 gru 2009, o 22:46 Na wyskok składa się wiele czynników, choćby genetyka, budowa mięśni i wiele innych czynników. Możesz robić różne ćwiczenia i wylewać z siebie 7 poty i przybędzie Ci 5 cm, a koleś co tylko grał po tym samym czasie dostanie 10 cm. Teraz też zamierzam poćwiczyć wyskok (aż się boję o kolana;)), po pierwszą rzecz jaką pójdę to coś na stawy. Trening będzie urozmaicony, właśnie konsultuję się z graczami z lig (1-2 liga), pomagają mi ustalić pewne ćwiczenia. Chcę zrobić 1-2 trening siłowy na siłowni i 1-2 na sali czyli płotki, skoki,zeskoki itp itd. bakus1221 Posty: 2 Rejestracja: 22 lut 2010, o 15:07 Płeć: M Wyskok za mały, co robić? Post autor: bakus1221 » 22 lut 2010, o 15:23 Witam. Moje parametry: rocznik: 1995 wzrost: 172cm waga: 51kg (wiem, szczupły jestem) atak: 297cm blok: 275cm z miejsca: 280cm ręka z miejsca:235cm Dlaczego wyskakuje tak nisko? Myślę, że dobry wyskok jest powyżej 3m, jak na mój rocznik. Jak poprawić wyskok? Pozdro Kay Posty: 836 Rejestracja: 1 wrz 2007, o 14:12 Płeć: M Lokalizacja: Częstochowa Kontakt: Re: Wyskok za mały, co robić? Post autor: Kay » 22 lut 2010, o 18:16 bakus1221 pisze:Witam. Moje parametry: rocznik: 1995 wzrost: 172cm waga: 51kg (wiem, szczupły jestem) atak: 297cm blok: 275cm z miejsca: 280cm ręka z miejsca:235cm Dlaczego wyskakuje tak nisko? Myślę, że dobry wyskok jest powyżej 3m, jak na mój rocznik. Jak poprawić wyskok? Pozdro To nie problem wyskoku tylko wzrostu. Nie ma się czym martwić, pewnie jeszcze urośniesz. AZS Częstochowa Guilder Moderator Posty: 4058 Rejestracja: 11 maja 2008, o 00:23 Płeć: M Lokalizacja: Wrocław Re: Wyskok za mały, co robić? Post autor: Guilder » 22 lut 2010, o 18:28 Dobry/zły wyskok oceniasz przez różnicę zasięgu w ataku i zasięgu stojąc. U Ciebie wynosi on 62cm, co jest wynikiem przeciętnym na Twój wiek, ale całkiem dobrym jak na Twój wzrost. Jak na razie jedyne co możesz z tym zrobić, to grać, i ewentualnie robić przysiady (bez sztangi!!). Informacja o ostrzeżeniu jest wysyłana automatycznie - proszę na nią nie odpowiadać. Wszelkie uwagi dotyczące forum proszę kierować na adres forum@ basienkaxx96 Posty: 6 Rejestracja: 23 lut 2010, o 12:36 Płeć: K Re: Wyskok za mały, co robić? Post autor: basienkaxx96 » 23 lut 2010, o 21:55 Moim zdanie jesteś za mały,a cóż, z tym za wiele nie można masz dopiero 15lat więc powinieneś jeszcze urosnąć pare cm. A jak na twój dotychczasowy wzrost, masz całkiem dobry wyskok. jeśli chcesz poprawić skoczność, to polecam skakanke. dalenka Posty: 19 Rejestracja: 19 paź 2009, o 12:26 Płeć: K Re: Wyskok za mały, co robić? Post autor: dalenka » 25 lut 2010, o 12:57 Zacznij kurs tańców irlandzkich, tam sie cały czas podskakuje - mi sie wyskok tak z 15 cm poprawił Tylko łydki krówcze sie robią dalenka Posty: 19 Rejestracja: 19 paź 2009, o 12:26 Płeć: K Re: Wyskok Post autor: dalenka » 25 lut 2010, o 13:29 Jak już wczesniej pisałam - ja polecam tańce irlandzkie działa Guma Posty: 36 Rejestracja: 22 lut 2010, o 21:52 Płeć: M Lokalizacja: TM Re: Wyskok za mały, co robić? Post autor: Guma » 25 lut 2010, o 20:39 ja mam 185 wzrostu do ataku mam 325, zasięg z miejsca stojąc mam 240. I za bardzo tez nic nie robiłem na wyskok tylko w wolnej chwili robiłem wspięcia na palce. Najlepiej robić to na czym żeby można było piety opuszczać niżej Kotul Posty: 11 Rejestracja: 31 gru 2009, o 14:06 Płeć: M Wyskok Post autor: Kotul » 12 mar 2010, o 20:14 Siema Czy jest możliwość łapania 330 cm przy 181 cm wzrostu ? Z moich obliczeń wynika że było by to 98 cm, rzekomo łapię już około 315 cm ale chciałbym dobić do 330 cm i nie wiem czy się podjąć wyzwaniu, co o tym sądzicie ?? Pozdro. Realred Posty: 11 Rejestracja: 7 mar 2010, o 19:36 Płeć: M Re: Wyskok Post autor: Realred » 12 mar 2010, o 20:16 siema mi się wydaje ze to mozliwe ale trzeba duzo pracy i cierpliwosci Guilder Moderator Posty: 4058 Rejestracja: 11 maja 2008, o 00:23 Płeć: M Lokalizacja: Wrocław Re: Wyskok Post autor: Guilder » 14 mar 2010, o 19:22 Rekordzista skakał 130cm od ziemi, a możliwe, że są i tacy, którzy mieli więcej (ale mniejszy zasięg, bo byli niżsi). Kwestia mięśni i wagi zawodnika. No i dynamiki, ale jak przy 181 cm łapiesz 315 to wnioskuję, że z tym raczej kłopotów nie masz. Informacja o ostrzeżeniu jest wysyłana automatycznie - proszę na nią nie odpowiadać. Wszelkie uwagi dotyczące forum proszę kierować na adres forum@ L3LO Posty: 62 Rejestracja: 14 wrz 2007, o 16:14 Płeć: M Kontakt: Re: Wyskok Post autor: L3LO » 18 mar 2010, o 22:55 trening SUPER DUNKS 3 ..niestety wiąże się z dość dużym obciążeniem, mało kto daje rade skończyć cały program. Ale z tego co czytałem,to jest skuteczny. Przemo Posty: 63 Rejestracja: 22 wrz 2007, o 19:32 Płeć: M Re: Wyskok Post autor: Przemo » 19 mar 2010, o 21:57 Twoje obliczenia nie są do końca dobre chyba. Zakładając, że masz 181 cm to skacząc jak piszesz 98 cm musiałbyś mieć zasięgu stojąc TYLKO 232cm. Ja mam tyle samo wzrostu co Ty i "w łapie" 239 cm. A skakać tyle można (330), ale moim zdaniem zasięg nie jest najważniejszy. Ja przed kontuzją (zerwanie ACL) łapałem ok 320, wiec nic tylko praca. Pozdrawiam ... tam Ci naleją - Sękata. koleszko Posty: 1 Rejestracja: 4 maja 2010, o 23:43 Płeć: M Amator - zwiększenie wyskoku Post autor: koleszko » 4 maja 2010, o 23:53 Witam, mam 19 lat, gram amatorsko w siatkówkę od dawna, bodajże jakieś 7 lat może więcej. Mam tylko 178 wzrostu i baaardzo słaby wyskok, a od kilku tygodni zaczałem jezdzic regularnie na treningi 2 razy w tyg. ktore prowadzi profesjonalista. Czytalem o programach na wyskok bardzo bardzo duzo, jest sporo podzielonych zdan, ale zdecydowalem ze cchialbym rozpoczac jakiś. Nie piszcie mi ze trzeba grac jeszcze wiecej to wyskok sam sie poprawi, do tego juz doszedlem, a teraz potrzebuje czegos wiecej .... Jedni mowia ze skonczyli i skacza duza wyzej, drudzy narzekaja na bole kolan, ale stwierdzilem ze jesli podczas pogramu bede czul jakies bole kolan, stawow (oprocz oczywiscie zakwasow) to zrezygnuje. Moje pytanie jest takie, jaki program w dzisiejszych czasach jest najlepszy i najskuteczniejszy, a moze sa bezpieczne a zarazem bardzo skuteczne, wiadomo kazdy cm mi sie przyda, odrazu mowie ze nie mam dostepu do silowni wiec chcialbym zaczac jakies program domowy, ale jaki ? Air alert, super dunk ? A moze cos innego ? Wydaje mi sie, ze nogi mam dosc mocne, bo duzo gram w siate, poprzednio gralem baaardzo duzo w tenisa stolowego a nigdy nawet nie mialem skreconej kostki, zadnych bolow kolan, stawow, jedynie zakwasy, to tak przy okazji. A wiec co poradzicie na zwiekszenie wyskoku i ogolna dynamike ataku ?? Guilder Moderator Posty: 4058 Rejestracja: 11 maja 2008, o 00:23 Płeć: M Lokalizacja: Wrocław Re: Wyskok Post autor: Guilder » 7 maja 2010, o 15:29 damianho pisze:ja skakałem przez płotki a teraz w tym tyg. zacząłem Super Dunksa III ... clnk&gl=pl wyczytałem że zasięg poprawia się o ok 25-35 cm ale mało kto go kączy ale ja mam silną wolę i go skączę a co do moich parametrów do 190 i 325 w ataku Kończy, skończę. Uważaj na kolana, niepochlebne opinie o SD słyszałem właśnie przez problemy zdrowotne, jakie się pojawiają. Informacja o ostrzeżeniu jest wysyłana automatycznie - proszę na nią nie odpowiadać. Wszelkie uwagi dotyczące forum proszę kierować na adres forum@ damianho Posty: 728 Rejestracja: 29 gru 2007, o 15:05 Płeć: M Re: Wyskok Post autor: damianho » 8 maja 2010, o 19:26 ależ błędy... a mam jeszcze pytanie związane z SD III ponieważ po krzesełku robie sobie jeszcze przysiady które były dla chętnych ale nie są rozpisane w ilości i w 1 tyg robiłem tyle ile ćwierśckoków czyli 50 a dzis zrobiłem sobie już jeden cykl z 2 tyg i robiłem 100 przysiadów i nie było kolorowo... i ile najlepiej powinienem robić tych przysiadów ?? 1/2 ćwierćskoków czy inaczej ? Guilder Moderator Posty: 4058 Rejestracja: 11 maja 2008, o 00:23 Płeć: M Lokalizacja: Wrocław Re: Wyskok Post autor: Guilder » 8 maja 2010, o 23:19 Przede wszystkim rób półprzysiady, zamiast pełnych. Nie obciążysz tak kolan, a efekt praktycznie ten sam. Ja przysiadów generalnie robiłem nieco mniej. Wydaje mi się, że 1/2 powinno być w sam raz, ale pewności nie mam, bo minęło już trochę czasu odkąd ostatnio ćwiczyłem. Informacja o ostrzeżeniu jest wysyłana automatycznie - proszę na nią nie odpowiadać. Wszelkie uwagi dotyczące forum proszę kierować na adres forum@ L3LO Posty: 62 Rejestracja: 14 wrz 2007, o 16:14 Płeć: M Kontakt: Re: Wyskok Post autor: L3LO » 22 maja 2010, o 08:12 Na własnym przykładzie mogę stwierdzic ze super dunks jest bardzo skuteczny ale udało mi dojść do 7 tygodnia bo przy kolejnych juz wymiękłem przez bardzo duże obciążenia stawów. Ale nawet po 7 tygodniach były efekty i to znaczne przed treningiem miałem zasięg 310cm (skacząc z miejsca) po tygodniu przerwy (po moich 7 tyg.) spokojnie łapałem 318cm. do dziś trenuje siatke i łapie około 325-330 (w ataku) w zależności od zmęczenia po poprzednim dniu %%% damianho Posty: 728 Rejestracja: 29 gru 2007, o 15:05 Płeć: M Re: Wyskok Post autor: damianho » 24 maja 2010, o 22:15 ja jestem na 4 tyg dopiero i jest lajt nie mam żadnych wyraźnych bólów tylko lekkie bóle kolan podczas ostatnich przysiadów jeszcze przede mną długa droga masleko Posty: 3 Rejestracja: 18 cze 2010, o 13:27 Płeć: M Re: Wyskok Post autor: masleko » 18 cze 2010, o 13:51 jak mogę wtrącic jeżeli się uwielbia siatkówkę a nie ma się gdzie cwiczyc to jest jakis sposób by to poprawic oczywiscie już w szkole pytałem w-fistów czy będą sks-y z siatkówki ale odpowiadali ciągle tak samo... NIE.. więc jeżeli znacie jakiś sposób na treningi solo które są skuteczne i w ogóle żeby dawaly coś to bardzo bym prosił o poinformowanie i jakieś dobre rady >.. z góry sorry. damianho Posty: 728 Rejestracja: 29 gru 2007, o 15:05 Płeć: M Re: Wyskok Post autor: damianho » 21 cze 2010, o 21:52 plasuj piłką o ścianę, atakuj przez siatkę z własnego wyskoku, odbijaj o ścianę. Ja ss="button" href="./ role="button">4 5 Następna
skocznosc??? Mam kumpla, ktory ma 175 wzrostu a potrafi zapakowac pilke!!! Sam nie wie jak to robi, bo nic nigdy nie cwiczyl.. ja mam 180 i obreczy dotknac nie moge :
Odpowiedzi są różnego rodzaju ćwiczenia na skoczność, jednak większość jest tak ciężkich, że jest przeznaczona dla dorosłych. wspinaj się na palcach, ćwicz najście do ataku bez piłki, pozoruj blok. to wszystko niby nic jednak z biegiem czasu przynosi efekty. musisz sie dobrze rozciagnac i trenowac skoki aveja odpowiedział(a) o 23:42 Wyskakuj, kiedy piłka jest w najwyższym położeniu. Skacz przez skakankę, przez różne krzesła, krzaki, po schodach, chodź na palcach, ćwicz atak i blik, za każdym razem ciągnij się jak najwyżej, wzmocnij się, rób brzuszki, pływaj, jeździj na rowerze, rolkach, rób pompki. Oprócz tego za każdym razem dobrze się rozgrzej i kup buty do siatkówki. ;) Można spróbować też tych ćwiczeń, ale zmniejsz ogólnie je. [LINK] rozciągaj się , dużo biegaj i skacz na blocked odpowiedział(a) o 08:38 już masz wszystko. skacz na skakance, chodź na palcach, ćwicz naskok, trenuj, kup buty do siatkówki, jeśli jeszcze nie masz, rób pompki, brzuszki itd. Skacz na skakance i chodź na palcach. To na pewno pomoże. =) Popieram Słodką :) Skacz na skakance,chodź na palcach albo spróbuj program ćwiczeń Super Dunk. nie wiem nowe buty w sklepie sportowym... ? cwicz efekty przyjda same :) odpowiedz na moje w siatkówkę ? może tobie akurat też sie to przyda,zwłaszcza dziewczynom w wieku 13-16 przyszłe siatkarki ;][LINK] Uważasz, że ktoś się myli? lub
\njak poprawić skoczność w siatkówce
Zagrywka sposobem górnym. Zaczynamy ją od ustawienia się poza końcową linią boiska. W zależności, którą ręką serwujemy, ustawiamy odpowiednio stopy. Jeśli ktoś jest osobą praworęczną, powinien mieć lekko wysuniętą lewą stopę do przodu. W sytuacji, kiedy osoba jest leworęczna, to prawda noga powinna być lekko z przodu. Wyskok buduje się tylko na wolnych ciężarach, tzn. z treningu wykluczamy: atlasy, wyciągi, suwnice itp. Podział partii mięśniowych na dane dni (tzw. split) także jest metodą dla osób stosunkowo zaawansowanych, dlatego też oparłbym się na początku na FBW (opisanym wyżej), po jakimś czasie dopiero zacząłbym myśleć o czymś innym. Izolacja mięśni podczas treningu wyskoku nie powinna mieć miejsca, są to ćwiczenia kształtujące kulistość i poprawiające separację mięśni, nie mają takiego wpływu, jak ćwiczenia na dużym, wolnym ciężarze na nasz wyskok. Strata czasu i energii, co można spożytkować w bardziej racjonalny sposób. Plecy nie są mięśniem, a grupą mięśni, dupa z kolei jest mięśniem - mylne porównanie. Wazna sprawa jest tez taka zeby nie przesadzac z ciezarami, trening powinno sie planowac, ciezary rozpisywac i stopniowo podnosci swoje umiejetnosci, Prawidlowo wykonane cwiczenie jest podstawa i daje lepszy efekt niz machanie sztanga na lewo i prawo, czy wykonywanie martwego ciagu w zgarbieniu:D Trening wyskoku polega na manewrowaniu dużymi ciężarami, ponieważ rozwijamy siłę, zwiększanie ilości powtórzeń zaczyna mijać się z celem. Polecam przeanalizowanie biomechaniki wyskoku, unikniemy w ten sposób niejasności i pisania sprzecznych informacji. Na temat "pompowania" mięśni lepiej nic nie pisać, to jest Twoje nazewnictwo dla treningu, Każdy trening jest inny, więc regeneracja jest adekwatna do każdego z nich. Piszesz, że mięśnie odpoczywają 32h, po treningach 5/4/3/2/1 mięsień musi odpocząć ok. tydzień. Zasady Weidera nie są adekwatne do obranego celu treningowego, ponieważ nie interesuje nas hipertofia mięśni, czyli ich wzrost, izolacja, czyli kształtowanie oraz zmiana ćwiczeń, czyli zaskakiwanie mięśni. Trening siłowy bazuje na podstawowych ćwiczeniach. Elementy, o których powinieneś pamiętać: - zaplanuj treningi odpowiednio w czasie (siłowe, jak i na sali) - trening dobierz odpowiednio do swoich możliwości i stopnia zaawansowania (etapami dążymy do treningu na dużych ciężarach) - zadbaj o odpowiednią dietę (podstawy, tj.: odpowiednie ilości białek, węglowodanów i tłuszczy; minerały; witaminy; woda) - regenerację dopasuj do cyklu treningowego - WYZNACZ SOBIE CEL - bądź systematyczny i dokładny - poszerzają swoją wiedzę - trening siłowy dzieli się na cykle, trwające 6-8 tygodni, po czym musi nastąpić 2-4 tygodniowa przerwa regeneracyjna ---------- Im później się bierzesz za trening, tym teoretycznie zmniejszasz skuteczność treningu w jego początkowej fazie, ponieważ z wiekiem poziom testosteronu spada, dlatego też wiek 15-16 jest już odpowiedni na start. Oczywiście nikt nie mówi o treningu w wersji hard, ale nie od razu Rzym zbudowano i idzie się od podstaw. Kształtowanie się kości nie ma nic do rzeczy, na dobrą sprawę można zacząć trenować w wieku 30 lat, gdy skostnieje kość krzyżowa dlatego też, uważam to za głupi argument. 3kg sztangielką nie zrobisz treningu. Proponuję czytać to forum, już wiele razy pisałem na te tematy. ---------- Wiek nie jest wyznacznikiem, podstawową właściwością kości jest odporność na duży nacisk. Wzrost traci się i zyskuje, ponieważ ugniataniu ulegają krążki międzykręgowe, które po nocy się regenerują. Przysiad sam z siebie, w sumie każde ćwiczenie siłowe, jest STYMULATOREM do wydzielania hormonu wzrostu, czytałem kiedyś badania, że przysiad zwiększa wydzielanie ów hormonu o 4% w stosunku do grupy placebo. Kolejna sprawa - budowanie wyskoku to bardzo złożony proces i nie ogranicza się on tylko do przysiadów, podstawowymi elementami w treningu są: przysiady, ciągi, wyciskania, zarzuty, rwania, podrzuty, wykroki. Ja trening na siłowni zacząłem w wieku 15 lat, miałem wtedy ok. 188cm wzrostu, teraz mam 193cm. Wówczas i tak byłem wyższy niż ktokolwiek w rodzinie. Podstawowym zagrożeniem na siłowni są braki techniczne, a te można nadrobić. Posiadając odpowiednią technikę niwelujemy negatynwe skutki, które i tak są obecne w każdym sporcie (dla krzyczących o krzywdzenie stawów: trening siatkówki bardziej obciąża stawy, szczególnie kolanowe i obręcz biodrową niż trening na siłowni). W tym momencie mojego postu spojrzałem na datę. Jak poprawić dynamikę? Odpowiedź jest prosta: plyometryka. Czym ona jest? Trening siły eksplozywnej. Jak on wygląda? Poczytaj na SFD, tam już kilka napisaliśmy. Mięśnie nie mogą w żaden sposób ograniczać rozbudowy kości, ponieważ są elastyczne i rozciągliwe, a ich budowa jest do tego przystosowana. Dziecko w fazie rozwoju też zyskuje masę mięśniową, która go w żaden sposób nie ogranicza. Swoją drogą, to pierwszy raz słyszę taką teorię, a wiele herezji w tym temacie już słyszałem. ---------- Zamiast jakichś tam wymyślnych ćwiczeń rób "Świętą Trójcę Domatora", czyli: pompki, przysiady i podciąganie na drążku jak najwięcej dasz radę, do tego bieganie na odpowiednie dla Ciebie dystanse, najlepsze tempo, to takie, podczas którego możesz swobodnie rozmawiać. Zmień nawyki żywieniowe, zamiast białego pieczywa jedz ciemne, zamiast ziemniaków/białego ryżu/makaronu jedz kaszę/ryż brązowy/makaron razowy, a po godzinie 18 odpuść sobie węglowodany. Staraj się, aby w każdym posiłku było białko pochodzenia zwierzęcego (sery/ryby/mięso/jaja), NIE UNIKAJ TŁUSZCZY, tylko wiedz jakie jeść, czyli NNKT - oliwa z oliwek, orzechy, nasiona, olej lniany. Największa głupota na świecie: unikaj tłuszczy. Należy pamiętać ile witamin rozpuszcza się w tłuszczach, unikając ich uniemożliwiasz organizmowi przyjmowanie witamin. Może to wyglądać skomplikowanie, ale zwykła zmiana nawyków żywieniowych na zdrowsze może wpłynąć na Ciebie w pozytywny sposób, a na koniec: nie zapomnij o odpowiednim wypoczynku. ---------- SD działa na jednego czy drugiego, to fakt, powodem tego są predyspozycje genetyczne oraz tzw. efekt placebo. Trenując wyskok musisz zacząć od budowy fundamentów (tj. domu). Fundamentem w zwiększaniu wyskoku jest siłownia, na której budujemy (jak nazwa wskazuje) siłę, która ma największy udział w tym elemencie. Następnie trzeba zadbać o szybkość. Grasz w siatkę ileś tam lat, czyli prowadzisz regularne treningi z trenerem, który także ma szybkość na względzie, ale pod innym punktem (poruszanie się po polu, dochodzenie do piłek, dynamika ataku), tak więc ten element masz załatwiony. Teraz możesz sobie pomyśleć: Będę trenować 2x dziennie na siłowni + trening, czyli będę skakać pod sufit. Otóż nie. Między treningami siłowymi powinien być dzień przerwy, najlepszym wyjściem będą 3 treningi w tygodniu. Wiadomo, że treningów na sali jest dużo w ciągu tygodnia, dlatego też musisz zadbać o odpowiednią REGENERACJĘ, bez tego zakatujesz organizm, a w związku z tym odmówi posłuszeństwa. Zadbaj o odpowiednią ilość snu (podstawa regeneracji), jeżeli masz możliwość, to korzystaj z sauny czy masażu, zwracaj uwagę na to co jesz, uzupełniaj niedobory energii odpowiednimi węglowodanami (przed treningiem i w ciągu dnia jedz węglowodany złożone, a po treningu proste), białko jest niezwykle potrzebne, ponieważ będzie hamować katabolizm (czyli rozpad mięśni), na sam koniec (co nie znaczy, że najmniej ważne) pamiętaj o zdrowych tłuszczach (NNKT), ponieważ są niezbędne w procesie rozpuszczania witamin, których niedobór także może niekorzystnie wpłynąć na trening. Jak widać budowanie wyskoku nie jest taką łatwa sprawą, tym bardziej, jak chcemy zrobić to zdrowo. Dla wielu zawodników jest to ważny element, dlatego też ze względu na jego wagę, należy podejść profesjonalnie do jego treningu. Odnośnie wagi: IMO nie ma ona znaczenia, ponieważ nasza tkanka mięśniowa jest przyzwyczajona do dźwigania jego ciężaru, po redukcji wagi część naszych mięśni w wyniku katabolizmu ulegnie rozpadowi, przez co ich siła spadnie, a w konsekwencji wyjdziemy na zero. Nawet najlepsza dieta, suplementy, regeneracja i doping nie uchronią nas przed rozpadem mięśni podczas redukcji. ---------- Powiedzcie mi jedno... Jak chcecie trenować wyskok nie obciążając stawów? Zdajecie sobie sprawę, jakim wysiłkiem jest Wasz zwykły trening? W wieku 17 lat naderwałem więzadło w stawie skokowo-goleniowym. Zrobiono mi prześwietlenie, po którym zamiast normalnego odpisu, lekarz zaprosił mnie do rozmowy. Pokazał mi zdjęcie, które mi niewiele mówiło bo się nie znam. Powiedział mi, że po tylu latach trenowania (to były raptem 3-4) mam stawy zjechane, jak człowiek w sile wieku. Niektórzy mogą mieć jeszcze "lepiej". Ja nie byłem tytanem pracy, często oszukiwałem, ułatwiałem sobie - taka moja natura. Wracając do meritum... Trening skoczności jest bardzo ciężki, trzeba się liczyć z możliwymi kontuzjami, nawet przy najlepszej technice i regeneracji. Nie ma co prosić o treningi, które Ci stawów nie obciążą... Głupie lądowanie może Ci je bardziej obciążyć niż przysiad, który jest BAZĄ do budowania wyskoku, a nie jakieś SD, AA czy cokolwiek innego. Warto się zastanowić czy wybrać mniejsze zło (tak, każdy trening będzie złem). Mój dobry, sprawdzony lekarz powiedział: "Sport robi z ludzi na starość kaleków". ---------- Trening siłowy jest bodźcem do nasilenia pracy przysadki, a w związku z tym, do natężenia wydzielania hormonu wzrostu, który ma wiele cech pozytywnych dla rozwijającego się organizmu. Nie czytałem całości, jeżeli się po kimś powtórzę, to świat się nie zawali. Nie można bać się siłowni jak ognia bo ktoś powiedział, że od tego się nie rośnie. Każdy ma swój rozum i czuje, że są pewne granice. Jeżeli ktoś podejmie trening na siłowni z głową, gdzie nie będzie wykraczał poza ustalone granice, bądź lepiej - będzie skrupulatnie szlifował technikę ćwiczeń siłowych i wiedzę (tak, to też jest istotne), to zacznie odkrywać możliwości swojego ciała oraz to, do czego służy jaki mięsień. Np. przysiad na wyprostowanych ramionach (taki jak w rwaniu) z gryfem olimpijskim (sam patyk) przy odpowiedniej technice może służyć jako ćwiczenie korekcyjne dla tych, którzy mają różnego rodzaju skrzywienia kręgosłupa. Poza tym odpowiednia technika podnoszenia ciężarów przyda się w życiu codziennym oraz w wyskoku. Tak, w wyskoku. Robiąc dobre, a nawet bardzo dobre technicznie przysiady jesteśmy w stanie określić, w jakim punkcie generujemy największą siłę, przez co możemy określić głębokość przysiadu przed wyskokiem, co może pozytywnie na niego wpłynąć. Nie mówię, że robi się to podczas gry, ponieważ jest to nieosiągalne, dzieje się zbyt wiele rzeczy, a mózg nie zdąży wszystkiego przeanalizować. Wystarczy przyjść 15 minut wcześniej, bądź zostać po treningu i poćwiczyć na sucho nabieg do ataku z odpowiednim ugięciem nóg - takie szlifowanie szczegółów stanie się potem nawykiem, co pozytywnie wpłynie na większość aspektów Waszej gry. Obserwacja, analiza i praca. ----------- Skakanie z tego typu obciążnikami mija się z celem, ponieważ jak powtarzam za każdym razem: wyskok jest złożony z dwóch czynników - szybkości i siły. Siłę budujemy trenując na dużych obciążeniach, a szybkość za pomocą odpowiednich ćwiczeń (w tym plyometryka). Jeżeli boisz się z niewiadomych przyczyn siłowni, to popracuj nad szybkością, która może być także bodźcem do zwiększenia wyskoku, ponieważ wnioskuję, że nie znasz do końca możliwości i charakterystyki Twojego organizmu. Super Dunksy, Air Alerty, czy Kangury to programy opracowywane dla wąskiej grupy ludzi. Autorzy chwalą się, że zawodnicy NBA tym trenują, że na nich było prowadzone - fajnie, spoko, ale NA NICH, a nie na Tobie (nas). Lepiej iść sprawdzonym schematem, co by nikt nie narzekał, że jakiś trening jest słaby: siłownia (odp. trening) + trening na hali (ew. plyometryka) + regeneracja = progresja.
Blokowanie serwów jest jednym z najlepszych sposobów na poprawienie gry jako drużyna i polepszenie się jako gracz. Chociaż siatkówka to sport drużynowy, możesz kontrolować tylko to, co możesz kontrolować. Upewnij się, że skupiasz się na sobie i własnej grze. Jeśli grasz źle, nie przejmuj się tym.
Skoczność to bardzo ważny atrybut sportowców zajmujących się takimi dyscyplinami, jak koszykówka, siatkówka, piłka ręczna czy skoki w dal i wzwyż. W jaki sposób poprawić swoje efekty w tym obszarze? Poznaj najlepszy trening na wyskok jest ważny w siatkówce i koszykówceChyba nikogo nie trzeba przekonywać, że takie dyscypliny, jak siatkówka czy koszykówka wymagają od graczy umiejętności wyskakiwania na dużą wysokość. Przebicie piłki na stronę przeciwnika czy wrzucenie jej do umieszczonego na wysokości 3 metrów kosza nie jest prostym się, że rekordzistami w tej materii są koszykarze. Jak się jednak okazuje imponujący wyskok to nie tylko ich domena. Rekord pobił Christopher Spell, który w roku 2021 skoczył na wysokość 170 cm. [1]Niekwestionowana gwiazda koszykówki – Michel Jordan – osiągał 116 cm, co jest wynikiem równym uzyskanemu przez gracza futbolu amerykańskiego, Geralda czego zależy skocznośćSkoczność to wypadkowa kilku czynników, które wpływają na sprawność mięśni nóg. Podczas właściwie prowadzonych podskoków aktywowane są szybkokurczliwe włókna, które zwiększają moc wpływające na skoczność to:siła mięśniruchliwość stawówstabilność stawówdynamika ruchówAby poprawić zakres skoku należy zadbać o wszystkie te aspekty, wzmacniając nie tylko mięśnie, ale i stawów decyduje o tym, jak sprawnie możesz się poruszać. Praca nad jej zwiększeniem powinna się opierać na ćwiczeniach rozciągających i potęgujących istotna jest stabilność stawu kolanowego, skokowego oraz biodrowego. Dzięki niej jesteś w stanie lepiej kontrolować ruch i stopień odchylenia ciała, a także uniknąć wysokiego skoku wymaga zadbania nie tylko o kondycję nóg, ale i całego ciała. Z tego względu bardzo istotne jest, by mocne były nie tylko łydki i uda, ale również tułów. Mięśnie brzucha (core) stabilizują pozycję i ułatwiają wykonywanie wyskoku. Warto wzmocnić także barki, klatkę piersiową, pośladki i plecy. [2]Kiedy opanujesz już pozostałe elementy, warto zadbać o odpowiednią dynamikę ruchów. Podczas treningu stawiaj na wykonywanie ćwiczeń wymagających szybkiej pracy mięśni i Produkty zawierające hormon wzrostu – jak naturalnie pobudzić hormon wzrostu?Jak kształtować skocznośćKształtowanie skoczności wymaga zadbania o wszystkie aspekty decydujące o efektywności wyskoku. Ruchliwość, stabilność, siła i dynamika stanowią podstawę treningów, które pomogą ci poprawić czym jeszcze warto pamiętać?Rozgrzewka – ciało musi być odpowiednio przygotowane do ćwiczeń. Pomijając ten etap ryzykujesz pojawienie się kontuzji i zmniejszasz efektywność na miękkim podłożu, np. na trawie – dzięki temu zminimalizujesz obciążenie stawu delikatnie i rozkładaj siłę równo na obie strony prostuj kolan całkowicie – ułatwi to bezpieczne wykonywanie na jakość, nie na ilość – zadbaj o dokładność ruchów, mniej skupiając się na liczbie poprawiające wyskokIstnieje wiele ćwiczeń, dzięki którym poprawisz swój wyskok, wzmacniając mięśnie i stawy. Co więcej, trening zwiększa także wydolność całego podkreślić, że większość z ćwiczeń nie wymaga zastosowania żadnego najskuteczniejszych sposobów na wyskok należą:wyskokiwyskoki z przysiadupajacykipadnij-powstańskoki w przódżabkiwskokimartwy ciąg z wyskokiem na jednej nodze wraz ze skokiemskoki na trampoliniebieganieWyskoki przyjmują różne formy – możesz je wykonywać w formie skoku w górę z uniesieniem kolan lub obijać pięty o pośladki. Dobrze jest także stosować połączenie obu tych możesz również wykonać poprzedzając go przysiadem lub półprzysiadem. W tym wypadku pamiętaj, by w pozycji dolnej kolana nie wychodziły poza linię wykonać wyskok podstawowy:Stań w lekkim rozkroku (stopy na szerokość bioder)Trzymaj kolana delikatnie ugięteUpewnij się, że twój „core” jest silnyWyskocz i unieś kolana wysoko w góręWyląduj, pamiętając o delikatności tego ruchu i ugięciu kolanPajacyki to proste ćwiczenie, dzięki któremu wzmocnisz kondycję i poprawisz jakość wykonania:Stań ze stopami rozstawionymi na szerokość bioderUłóż ręce wzdłuż ciałaWykonaj wyskok, jednocześnie rozstawiając szerzej stopyRęce unoszą się nad głowę (możesz klasnąć)Podskocz, wracając do poprzedniej pozycjiPadnij-powstań to wymagające ćwiczenie, które znakomicie wzmacnia całe ciało. Początkującym polecamy wykonywanie go bez wyskoku, a po wdrożeniu się, przejście do wersji wykonać padnij-powstań (burpees):Stań ze stopami rozstawionymi na szerokość bioderWykonaj przysiadOprzyj dłonie przed sobą, rozstawiając je na szerokość barkówOpierając się na dłoniach, wyskocz do tyłu tak, by ciało przybrało pozycję deskiWykonaj pompkęWyskocz w taki sposób, by stopy znalazły się za dłońmiPrzejdź do przysiaduWyskocz w górę, jednocześnie unosząc ręceSkoki w przód możesz wykonać na kilka sposobów. W zależności od stopnia zaawansowania, skacz obunóż w przód i w tył, unosząc wysoko kolana lub obijając pięty o pośladki. Możesz również skakać przez wykonać skoki:Ustaw nogi na szerokości bioderNapnij brzuchUgnij kolana i wykonaj energiczny skok w przód, unosząc jednocześnie kolanaWyląduj miękkoUginając lekko kolana, wykonaj skok w tyłWskoki polegają na obunożnym wskakiwaniu na przedmioty o różnej wysokości, na przykład na ławeczkę. Jest to ćwiczenie wymagające dużej kontroli nad ciałem, dlatego polecamy je osobom prawidłowo wykonać wskoki:Stań w lekkim rozkroku w niewielkiej odległości od podwyższeniaUgnij delikatnie kolana, stopy powinny być ustawione lekko do zewnątrzNapnij mięśnie nóg i brzuchaPochyl się lekko do przoduUgnij ręce i umieść przed tułowiemWykonaj energiczny podskok, wskakując na podwyższenieLąduj maksymalnie miękko, uginając kolana tak, by uda i łydki tworzyły mniej więcej kąt prostyZeskocz lub zejdź z podwyższeniaMartwy ciąg z wyskokiem na jednej nodze zdecydowanie należy do wymagających ćwiczeń. Podobnie, jak wskoki, nie powinno być wykonywane przez osoby wykonać ćwiczenie:Stań w rozkroku (stopy na szerokość bioder)Ręce ułóż wzdłuż ciałaKolana powinny być lekko ugięteWyciągnij prawą stopę za siebie tak, by nie dotykała podłożaPochyl się do przodu tak, by tułów tworzył niemal kąt prosty z nogamiWyciągnij prawą rękę przed siebiePrawą stopę unieś na wysokość bioderWykonaj energiczny skok, przenosząc prawe kolano w góręW tym momencie lewa ręka wędruje do przodu, prawa zaś do tyłuWróć do pozycji często ćwiczyć?Poprawa skoczności wymaga regularnych treningów. Najlepiej, by nad poszczególnymi aspektami, jak ruchomość, stabilność, siła i dynamika pracować każdego dnia. Co więcej, niezbędne jest dbanie o ogólną kondycję ciała, dlatego warto przeplatać wymienione wyżej ćwiczenia aktywnością innego 30 minut dziennie, pamiętaj o regeneracji oraz odpowiedniej 6 powodów, dlaczego rozgrzewka jest ważnaĆwiczenia na skoczność w domuWiększość ćwiczeń na skoczność nie wymaga stosowania skomplikowanych urządzeń, dlatego z powodzeniem możesz je wykonywać w domu. O ile masz odrobinę miejsca na pajacyki, wyskoki, wskoki czy burpees, jesteś w stanie osiągnąć swój cel bez wizyty na skoczności wymaga stosowania odpowiedniego programu treningowego, sumienności oraz zaangażowania. Dzięki systematycznym ćwiczeniom, a także dobrze zbilansowanej diecie, obfitującej w białka i aminokwasy niezbędne do prawidłowej pracy mięśni jesteś w stanie osiągnąć satysfakcjonujące efekty nawet w domowym [1] [2] Bobbert, M. F., & Van Soest, A. J. (1994). Effects of muscle strengthening on vertical jump height: a simulation study. Medicine and science in sports and exercise, 26(8), 1012–1020. .